Bu mu? 21 yaşındayım ve kendimi zaten çıkmaz bir işte kapana kısılmış hissediyorum

21 yaşındayım ve açıkçası ileriye dönük bir yol bulmaya çalışırken kendimi sıkışmış hissediyorum.

Şu anda bütün gün ağır kasaları kaldıran bir depoda çalışıyorum. Faturaları ödüyor ama sırtım zaten ağrıyor ve kendimi uzun vadede bunu yaparken göremiyorum. Üniversiteye gittim ve A-level aldım, ancak iş piyasası nedeniyle ve net bir sonuç olmadan borç almak istemediğim için üniversiteye gitmedim.

Çıraklık yapmayı denedim ama sürekli reddedildim. Şimdi, başvurabileceğim bir aile desteğim olmadığı için bırakmayı göze alamadığım bir durumdayım.

Birlikte çalıştığım insanlar iyi ama çok az Ä°ngilizce konuÅŸuyorlar ve her zaman kendi dillerinde konuÅŸuyorlar, bunu aklımda bulundurarak Ä°ngiltere’de yaşıyorum ve çalışıyorum, özellikle de Londra’da ayrıca para için çalışıyorum ama bunda bir gelecek görmüyorum

Şu anda gelire ihtiyaç duymak ile uzun vadede daha iyi bir şey inşa etmek istemek arasında sıkışıp kaldığımı hissediyorum, ancak hangi gerçekçi seçeneklere sahip olduğumu bile bilmiyorum.

Benzer bir durumda olan ve ilerlemeyi başaran var mı? İlk önce işinizi bırakmadan sizin için gerçekte hangi yollar işe yaradı?