Mart 17, 2026
33F Kurumsal iÅŸimden nefret ediyorum
Ben bir 33F’im. Neredeyse 9 yıldır kurumsal bir 9-5 tasarım iÅŸinde çalışıyorum. Yıllar boyunca iÅŸimi sevme, sevme, nefret etme gibi iniÅŸ çıkışlar yaÅŸadım. Kovid sırasında evden çalışabildiÄŸim zaman ve hatta bundan kısa bir süre sonra hibrit olduÄŸunda ve ofiste hangi saatleri geçireceÄŸim konusunda özerkliÄŸe sahip olduÄŸumda en mutluydum.
Åžu anda ofisten yaklaşık 60 km uzakta yaşıyorum. Uygun fiyat ve bir köpeÄŸimin olması nedeniyle daha da ilerlemeye devam ettim. Yani iÅŸe gidip gelme süresi 1 – 2 saat arasındadır ve ortalama gidiÅŸ-dönüş 1 saat 30 dakikadır. Ofise yakın bir ÅŸehirde yaÅŸamanın bana göre olduÄŸunu düşünmüyorum. Çok kolay aşırı uyarılırım. Ayrıca ofis politikaları beni etkilemeye baÅŸlıyor. Önemli ölçüde daha az kaynakla önceki ekibimden önemli ölçüde daha fazla iÅŸi olan yeni bir ekibe (iÅŸin yeniden düzenlenmesi) taşındıktan sonra bütün bir yıl boyunca uçuÅŸ veya dövüş modunda sıkışıp kaldım. Her günün çok stresli olduÄŸunu gördüm. Bütün gün vücudum gergindi. Her zaman kötü ÅŸeylerin olacağını bekliyordum.
Sonra bir gün artık dayanamadım. Müdürüme izin almam gerektiğini söyledim. Bir aydan fazladır akıl sağlığı iznindeydim. Kelimenin tam anlamıyla beni öldürüyor. Bundan sonra ne yapacağımı bilmiyorum. Kişisel markamı başlatmak için kitap, şiir ve kurgu olmayan şeyler yazma ve sosyal medyayı kullanma fikri üzerinde düşünüyordum. Ama sorun şu ki, başka bir iş bulmama gerek kalmadan yalnızca bir yıl yetecek kadar para biriktirdim.
Herhangi bir tavsiye yararlı olacaktır. Gerçekten kaybolmuş olduğumu hissediyorum ve sonraki adımlarımın ne olacağını bilememenin kaygısı beni canlı canlı yiyor. Bazı günler yataktan bile çıkamıyorum. Lütfen yardım edin.
Etiketler:
3 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Sounds like you need to take the break! And if your creative endeavors don’t pan out you can start looking for a job in 7 to 8 months. It’s great that you have a year salary saved up. I’d use that if you really need it. Also have you done therapy? You might need to look into that as well.
I don’t know if any of this will be helpful. I’m 40m with 20 years of experience in small to medium sized tech companies.
Most of my life has been ruled by anxiety, fear, and the neverending feeling that it won’t get better. The answer is, it won’t get better, at least not from an external standpoint. But things have gotten much better with how I view and interact with my surroundings.
If there’s a place to start, it’s looking at jobs like dating. Decide what your goals are, set your boundaries, voice your concerns and issues when they arise (instead of internalizing them), decide when enough is enough.
I don’t know what you do for a living, but you should treat your job just as expendable as the job treats you. These items helped me to be more confident, give me more control, and help stave off that feeling of helplessness.
This will sound stupid, but make other people own your stress.
Example: a new item drops in my lap, I ask my manager what I should reprioritize to get this done. If they don’t give a good response, it goes to the back until I get clarity and I record their answer.
Maybe none of this helped, but when I did this it started to replicate in my personal life too and now I don’t feel like I’m drowning so much.
Always happy to talk more about anything life and corporate.
Honestly from personal experience the travel is draining enough. When you add stress and anxiety to the equation you got a whole ball of other mess!
I used to travel two hours each way to work and had to do shifts of 7-3 and 2-10 ðŸ˜I will never forget that time. I am not even lie I genuinely didn’t have the energy to work I literally did bare minimum when I got to work because I was so tired. Even though I was capable of more the travel was so draining I didn’t have it in me to deal with more.
That was why I specifically set the goal of being closer to home and it’s a major difference. I am working on all the things I want to do because I have time after work. I don’t have to go to sleep thinking about what time I have to wake up to get to work on time 😳
You gotta face that reality of going back to work eventually whether thats your own thing or your current work. Acknowledge how you feel and be ok with not being ok. I know a lot of people don’t say that. Sometimes acknowledging that you are not ok is the first step to getting better.
Maybe look to get coaching or therapy to help you. Be really careful who you go to, do your research and go in with specific goals. It will give arm you with new tools for facing challenges in the future.