Onca mücadeleden sonra radikal iyimserliğin tek mantıklı seçim olduğuna inanmaya başladım

Giderek daha fazla insanın gönderilerinde kaybolmuş hissettiklerini belirttiğini fark ettim ve kendi orta yaş krizimden yenilenmiş enerji, amaç ve varoluşsal huzur duygusuyla (sanırım memnuniyet diyebilirsiniz) çıkmamı sağlayan zihniyet değişimlerinden birini paylaşmak istiyorum.

Bir noktada hepimiz bir süreliÄŸine kaybolmuÅŸ hissederiz: kariyer açısından, yön açısından, gelecek açısından… Bu yüzden öncelikle yalnız olmadığınızı ve yanınızdakilerin olduÄŸunu kabul etmeniz önemlidir. "karışıklık" kuralın istisnası deÄŸil, normudur. Öyleyse kendini suçlamayı pencereden dışarı at ve nasıl ilerleyeceÄŸimiz üzerinde çalışalım.

Olay ÅŸu: çoÄŸumuz kaygı ve şüphecilik arasında sıkışıp kaldık. Bir ÅŸeyin olduÄŸunu söyleyebiliriz "yanlış" hayatlarımızla (ya da genel olarak dünyayla), ancak bunu deÄŸiÅŸtirmenin ya da her ÅŸeyi daha iyi hale getirmenin gücümüzün ötesinde olduÄŸunu hissederiz (bu böyledir ya da çok geç…)

Bu yüzden, bazı ÅŸeyleri yeniden çerçevelememe yardımcı olan bir bakış açısını paylaÅŸmak istiyorum: Motivasyon olarak deÄŸil, “sadece olumlu düşün” BS olarak deÄŸil, daha temelli (ve aslında faydalı) bir ÅŸey olarak.

Fikir şu: İyimserlik saf değil, stratejiktir. Sonuç olarak tek mantıklı seçimin bu olduğunu düşünüyorum. Buna Radikal İyimserlik diyelim.

Çoğu insan iyimserliğin, olaylar kötü değilmiş gibi davranmak anlamına geldiğini düşünür. Ama bu iyimserlik değil; bu bir yanılsama.

Radikal iyimserlik ÅŸuna benziyor: “Evet, bu durum karışık. Bunlar, iÅŸlerin öyle ya da böyle bitme ihtimali. Ve iÅŸte bu ihtimalleri iyileÅŸtirmek için yapabileceÄŸim ÅŸey.”

Bu, iÅŸlerin sihirli bir ÅŸekilde yoluna gireceÄŸine inanmakla ilgili deÄŸil – Harekete geçmekle ilgili çünkü bunu yapmamak baÅŸarısızlığı garanti ediyor.

Belirsizliklerle dolu bir dünyada yaşıyoruz – kariyerler, iliÅŸkiler, ekonomi… Yani 5 yıl içinde hepimiz yapay zekanın kölesi olabiliriz, kim bilir? Gelecek sabit deÄŸil. Ama aynı zamanda rastgele de deÄŸil. Eylemlerimiz sonucu bazen daha fazla, bazen daha az etkiler, evet, ama çoÄŸu zaman düşündüğümüzden daha fazla. Sonuç olarak aslında sadece iki seçenek var:

• Eylemlerinizin önemli olmadığını varsayın → baÄŸlantıyı kesin → baÅŸarısızlığı kabul edin
• Eylemlerinizi varsayalım belki madde → harekete geçmek → olasılıkları artırın

Bu nedenle belirsizlik altında tek rasyonel duruş iyimserliktir.

Bu ÅŸekilde düşünmeye baÅŸladığımda benim için deÄŸiÅŸen ÅŸey ÅŸu oldu: Harekete geçmeye karar verdim – beceriler geliÅŸtirdim – bu beceriler yeterliliÄŸi oluÅŸturdu – bu yeterlilik bana güven verdi – bu güven kaygımı azalttı ve iyimserliÄŸimi artırdı. Bu ÅŸekilde 30’lu yaÅŸlarımın sonunda kariyerimi deÄŸiÅŸtirdim ve yayınlanmış bir yazar oldum ve ÅŸimdi de nasıl bir Youtuber’a dönüştüm. Her ÅŸey harekete geçme kararıyla baÅŸladı.

Çünkü iyimserlik, sonuçların garanti edilmediği durumlarda bile verimli bir döngü yaratır.

İyimserlik başarı vaat etmez: Anlam vaat eder. Sadece bir İyimser olarak tüm mücadelelerden kaçınamayacaksınız, ancak bunların içinden bir yön ve amaç doğrultusunda geçeceksiniz.

Ve işler yolunda gitmese bile elinizde paha biçilmez bir şey kalır: elinizden gelenin en iyisini denediniz. Bu tek başına büyük miktarda kendini suçlamayı azaltır.

Sonuç olarak, belirsizliklerle dolu bir dünyada iyimserliği tercih etmenin ve eylemlerinizin önemli olduğuna inanmanın yapabileceğiniz en güçlü seçim olduğunu düşünüyorum. Ne düşünüyorsun?