30’a yaklaşıyorum ve sıkışıp kalıyorum

Temmuz’da 30 yaşına giriyorum ve sanki hayat bitmiş gibi hissediyorum.

Hakkımda çok az bilgi: Ekonomi ve İşletme alanında Lisans ve Yüksek Lisans derecesine sahibim (işletme BT alanında önemli). 2022 yılında yüksek lisansımı bitirdikten sonra üniversitemde öğretim asistanı (TA) olarak davet edildim ve temel olarak öğrenciler için bilgisayar laboratuvarı derslerini yönettim. Sigorta şirketinin çağrı merkezindeki hayatta kalma işimden kaçmak için bu teklifi hemen kabul ettim.

Çalıştığım derslerden birinin profesörü, danışmanı olarak onun yanında doktora programına kaydolmam gerektiğini ve bunun beni en kısa sürede üniversitede istihdam edilebilir hale getireceğini söyledi. İlk başta bunun kendi finansmanımla sağlanacağı bir doktora çalışması olacağı için tereddüt ettim ama daha sonra devam etmeye karar verdim çünkü üniversitede istihdam edilirsem tam fon alacağım.

Kaydoldum ve bir yıl sonra nihayet işe alım döngüsüne başladılar ve 3 pozisyonun reklamını yaptılar ve dördüncüsü de sınıflardan birinde birlikte çalıştığım asistanlardan birinin istifasını telafi etmeyi amaçlıyordu. Ayrıca bu bir yıl içinde başka bir profesörün araştırma projesi üzerinde çalışıyordum.

Daha sonra yaşananlar hayatımı tamamen mahvetti. Bu pozisyonlara başvurdum ama bu alanda hiçbir geçmişi olmayan bazı öğrenci kızları işe aldılar. Dolayısıyla, asistanlığı işten ayrılan ve araştırma projesinde birlikte çalıştığım profesör de dahil olmak üzere, bu profesörlerin hiçbiri beni işe almadı.

Veri analitiğinde en yetenekli olduğum ve öğrettiğim ve projeler üzerinde çalıştığım alanın bu olduğu göz önüne alındığında, hayatıma devam etmeye, sektörde bir iş bulmaya ve doktoram üzerinde çalışmaya devam etmeye ve bunu yapmayı sevdiğimden ve pes eden biri olmadığımdan bunun için para ödemeye devam etmeye karar verdim. Her ne kadar kafamda, kaybettiğim akademik iş fırsatından hiçbir zaman vazgeçmemiş olsam da, sonunda bunun hayalimdeki iş olduğunu hissettim ve bunun için doğdum. Ancak neredeyse 4 yıl oldu ve akademi dışında iş bulamıyorum. Aramamı Ekonomi ve İşletme ile uzaktan bağlantılı her şeyi kapsayacak şekilde genişlettim ancak hâlâ herhangi bir teklif alamadım. Sürekli “Akademik geçmişiniz var, akademide kalıp orada iş aramalısınız” diyorlar.

Nasıl hissettiğimi anlatamam. Zevk aldığım tek işim akademiydi ve endüstriye geçmeye çalışsam bile bunu başaramıyorum. Neredeyse 30 yaşındayım, işim yok, arabam yok ve hâlâ annemle yaşıyorum. Daha da kötüsü, ben de çıkmaya başlayamıyorum. Hayatta işsiz ve parasız evde yaşarken flört edemem. Bunun sebeplerinden biri de eşcinsel olmam ve evime erkek getirememem. Ayrıca hayatım paramparça olurken kendimi birisiyle çıkmaya ve onu sevmeye adayamam. Hayatı ve aşkı kaçırdığımı hissediyorum ve asla bir iş ve hayatımı paylaşacak birini bulamayacağım, çünkü eşcinsel havuzunda 30 yaşında olmak neredeyse ölmek gibi. Ve tek başıma taşınmaya yetecek kadar para kazanmayı asla başarabileceğimi sanmıyorum.

Bazılarınızın benzer durumlarda herhangi bir tavsiyesi, motivasyonu veya deneyimi olup olmadığını ve hayatın sizin için nasıl sonuçlandığını merak ediyorum.