Fikirlerin daha büyük bir amaca ihtiyacı var

30m. Bugün şu anki kariyerimin benim için eskisi gibi olmadığının büyük bir farkına vardım.

Şu anda petrol ve gaz sektöründe tesis operatörü olarak çalışıyorum. Maaş ve sosyal haklar muhteşem. Ama ben kelimenin tam anlamıyla sadece bir bedenim. Her gün aynı görevleri/turları yapıyorum, durulayıp tekrarlıyorum. Karşılaştığım herhangi bir zorluk benden daha kıdemli biri tarafından düzeltiliyor. Bir fikrim varsa, bu bir yönetici tarafından hızla çalınır ve bunun için asla ödüllendirilmem.

Pitt’i izliyordum. Acil bir travma kliniÄŸini tasvir eden bir hastane ÅŸovu. SaÄŸlık çalışanlarının hastaları üzerindeki etkisini hissettim. Bunun gibi baÄŸlantılardan yoksunum. Kendimden baÅŸka kimseye yardım etmiyorum.

Yorgun, sıfır heyecanla uyanıyorum. Zorluk yok, derinlik yok.

Boş olduğumda arkadaşlarımı/ailemi görüyorum ve mümkün olan her yerde makyaj yapıyorum. Ama herkes izole edilmiş hayatlarını yaşıyor, çocuk sahibi oluyor, kendi işini yapıyor..

Topluluktan yoksun olduğumu biliyorum. Hepimiz benim fikrimdeyiz. Bunu bir kariyerde bulmayı çok isterim.. iş arkadaşlarım harika, onlarla bağlantı kurmak zor. Erkek egemen, tek konuştuğumuz, hızla eskiyen tipik erkek yüzeysel yoldaşlık.

Okula dönmeye ve tamamen farklı bir alanda çalışmaya açığım.

Bir şeyler inşa etmekten ve tamirci görevleri yapmaktan hoşlanıyorum. Bu arkadaşlarım/ailem için yaptığım bir şey, bu şekilde yardımcı olmak beni mutlu ediyor.

Herhangi bir öneriniz var mı?

Teşekkürler!