Üniversiteden vazgeçiyorum, param yetmez

Bağlam: 23(E) yaşındayım, Phoenix Arizona’da yaşıyorum, herhangi bir önemli sorunum yok, sadece mevcut yolumun işe yaramayacağının farkındayım.

Şu anda devlet üniversitesindeyim ve iyi durumdayım. İyi notlar almak, diğer öğrencilerle iyi etkileşim kurmak, konuları anlamak… ama gerçek bir üniversiteye gitmek zorunda kalmadan önce yalnızca 1 dönemim kaldı (topluluk kolejlerinden nefret etmiyorum, sadece gerçekten iyi bir hayat kurabileceğiniz dereceler sunmuyorlar) Sorun şu ki, şehrimdeki tek “gerçek” üniversite korkunç derecede pahalı (kitaplar ve ücretler dahil kredi saati başına 1200 dolar) ve bunu karşılayamıyorum. Lisansımı (kimya mühendisliği) almak için 78 kredi saatine daha ihtiyacım olacak, bu da diplomamı almak için yaklaşık 94.000 $’a ihtiyacım olacağı anlamına geliyor.

Şu anda tam zamanlı çalışmak zorundayım çünkü ailem beni desteklemiyor. Ebeveynler boşanmış, babamın yardım etmeye gücü yetmiyor ve annem yardım etmeyi reddediyor. Şu anki işimle maddi olarak gayet iyi geçinebiliyorum, çok geniş bir bayi ağının parçası olan bir Ford bayisinde detaycı olarak çalışıyorum. Faturalarımı ve devlet üniversitesi masraflarını karşılamaya yetecek kadar para kazanıyorum ama sonrasında pek bir şeyim kalmıyor.

Herhangi bir öğrenci yardımına hak kazanamayacak kadar kazanıyorum ama bunu kendim ödeyecek kadar kazanmıyorum. Hak kazanabilmek için “maaş kesintisi” de yapamam çünkü o zaman faturalarımı ödeyemez durumdaydım. İyi bir burs/bağış almaya yetecek kadar iyi bir acıklı hikayem yok. Üniversiteyi kazanmamın tek yolu öğrenci kredisi almak, orduya katılmak ve askere gittiğimde GI faturasını kullanmak ya da kumar oynamaya başlayıp “büyük para kazanmak”. Bu 3 seçenek benim için geçerli değil, bu yüzden üniversiteden vazgeçiyorum… Bunu karşılayamam.

Bu yüzden kariyer açısından başka seçenekler arıyorum. Eskiden bir Lexus bayisinde teknisyen olarak çalışıyordum, bu işi bıraktım çünkü kapıdan gelen yeterli iş yoktu ve teknisyenlere ödenen sabit oranlı ödeme sistemi, büyük ölçüde kaç arabanın servise ihtiyaç duyduğuna bağlıydı. Tekrar teknisyen olmaya açık değilim, işe getiremeyeceğim VE kendi ekipmanımı cebimden almamı gerektiren komisyona dayalı bir işte çalışmayı reddediyorum. Bu konuda hâlâ teknik deneyimim var, servis danışmanı olabilirim… bilmiyorum. 6 yıldır bu bayilik ağında çalışıyorum ve bazı seçenekler var ama bunların çoğu ya “bayram ya da kıtlık” komisyon işi ya da bu işlerden birinin ön koşul olması gerekiyor.

“Eğlenceli bulduğun şeyi yaparsan, hayatında bir gün bile çalışmazsın” sözüne inanmıyorum, bunun tam bir saçmalık olduğunu düşünüyorum. Bir işi tamamen bir amaca yönelik bir araç olarak görüyorum… bu da bana yaşamaya yetecek kadar para kazandırmak ve sonra gerçekten zevk aldığım şeyleri yapmak. Bu nedenle, yeterince para kazanabildiğim ve artık para konusunda endişelenmeme gerek kalmadığı sürece hangi alanlara girmek istediğim konusunda pek seçici değilim. “Zengin” olmaya çalışmıyorum, sadece istediğim zaman (paramı aldığım gün değil) markete gidebilmek, istediğim her şeyi satın alabilmek (mantık dahilinde), parasını nakit olarak ödeyebilmek, sahibi olduğum (ödenmiş) arabamla eve gidebilmek (kendi adıma ipotek) yapabilmek istiyorum. Muhtemelen bugünlerde zor bir iş ama hedefim bu.

TL:DR Üniversiteden vazgeçiyorum çünkü kelimenin tam anlamıyla maddi olarak bitirmeye gücüm yetmiyor, bu yüzden başka kariyer seçenekleri arıyorum. Otomotiv alanında oldukça geniş bir deneyimim var ancak bu alana herhangi bir bağlılık borçlu olduğumu düşünmüyorum ve farklı bir alana geçmeye hazırım ancak bu alana bağlı kalmanın avantajları var. Özellikle yıpratıcı olmadığı, ahlaki açıdan tiksindirici olmadığı (insanları dolandırmak istemiyorum) veya işi almak için çok para gerektirmediği sürece neredeyse her işi yapmaya gerçekten hazırım.