40+, işten çıkarıldım, yanlış sorunu çözdüğümü fark edene kadar 3 ay boyunca özgeçmiş gönderdim. İşte dönmeyi bırakmama yardımcı olan çerçeve.

Bazılarınızı aylarca süren hayal kırıklığından kurtarabilecek bir şeyi paylaşmak istiyorum.

15 yıldır farklı şekillerde çalıştığım pozisyondan 42 yaşında işten çıkarıldım. Herkesin yaptığını yaptım; özgeçmişi güncelledim, özeti yeniden yazdım ve başvurmaya başladım. İlk üç ayda 80 civarında pozisyona başvurdum. Özelleştirilmiş kapak mektupları. Takip edildi. E-postamı sürekli kontrol ettim.

Dört kişiden haber geldi. İlk konuşmalardan sonra üç kişi tarafından hayalete uğradım. Dördüncüsü bana “farklı bir yöne gittiklerini” söyledi.

Psikolojik bedeli mali olandan daha kötüydü. Üçüncü aya gelindiğinde tüm kariyerimi boşa harcayıp harcamadığımı sorguluyordum. Çok yaşlı olup olmadığımı. Temelde işsiz olup olmadığım.

Sonra her şeyi yeniden çerçeveleyen bir çerçeveyle karşılaştım.

İşsizliğin üç türü vardır. Çoğu kariyer tavsiyesi onlara aynı şeymiş gibi davranır. Değiller.

Sürtünme — işler arasındaki normal boşluk. Becerileriniz hala talep görüyor, sadece bir sonraki maçı bulmanız gerekiyor. Optimizasyona devam etme, ağ oluşturma ve uygulama aslında burada işe yarıyor.

Yapısal — işin kendisi artık mevcut değil. Teknoloji, otomasyon veya pazarın gelişimi bu konumu kalıcı olarak ortadan kaldırdı. Gittiği için hiçbir arama onu bulamaz.

Döngüsel — ekonomik krizler işe alımları geçici olarak azaltır. Ekonomi düzeldiğinde işler geri gelir.

Beni etkileyen şey: Yapısal işsizliğe sürtüşme muamelesi yapıyordum. Başvurduğum pozisyon, sektörümün çoğunda kalıcı olarak elendi. Yıkılmış bir istasyonda tren tarifelerini kontrol ediyordum.

Bunu kabul ettiğimde her şey değişti. Hemen değil ve acısız bir şekilde değil. Ancak “Bir iş bulmam gerekiyor”dan “Yeni bir şey inşa etmem gerekiyor”a geçiş, profesyonel hayatımın en önemli yeniden çerçevesiydi.

Benim için işe yarayan iki şey:

Birinci, Aslında bildiklerimi inceledim; iş unvanlarımı değil, 15 yıl boyunca oluşturduğum uzmanlık bilgisini. Sektöre özel karar. İlişkiler. Kaliteyi yapay zeka araçlarının (henüz) yapamayacağı şekillerde değerlendirme yeteneği. İşverenim yeniden yapılandığında bu bilgimin süresi dolmadı.

Saniye, Alanımla ilgili birkaç yapay zeka aracı öğrendim ve bir konsept kanıtlama çıktısı oluşturdum; bu daha önce ekip gerektiren bir şeydi. Mevcut ağımdaki insanlara belirsiz bir “Bakıyorum” değil, belirli bir teklifle ulaştım. Önce küçük projeler, sonra daha büyük projeler.

Gelirimin, kaybettiklerimi telafi edebileceği bir noktaya gelmem yaklaşık dört ay sürdü. Aynı gelir değil; ilk başta daha az. Ancak çabayla uygulamaların hiçbir zaman olmadığı bir şekilde ilişkilendirilir.

Bunun herkes için işe yaradığını iddia etmeyeceğim. Aktarılabilir alan uzmanlığı (sadece “kurumsal politikalarda nasıl hareket edeceğimi biliyorum” değil), bir miktar finansal pist (minimum 3-6 ay) ve bir çalışan olarak tanımlamayı bırakıp bir inşaatçı olarak tanımlamaya başlama isteği gerektirir. Bu kimlik değişimi benim için en zor kısımdı.

Ayrıca: Eğer işten çıkarmanız sürtüşmeli ise (sektörünüz büyüyorsa, becerileriniz talep ediliyorsa ve bu sadece şirkete özel bir durumsa) geleneksel arama hâlâ doğrudur. Hemşireler, elektrikçiler ve siber güvenlik uzmanları yapısal olarak yerinden edilmeyle karşı karşıya değil. Hangi kategoride olduğunuz konusunda dürüst olun.

En düşük seviyedeyken bana yardımcı olan bir istatistik: Amerikan Ekonomik Araştırma Enstitüsü, 45 yaşından sonra kariyer değişikliği girişiminde bulunan çalışanların %82’sinin başarılı bir geçiş bildirdiğini tespit etti.

Çok yaşlı değilsin. Yanlış haritayı kullanıyor olabilirsiniz.

Bu yapısal ve sürtünmeli farkındalığı yaşayan başka biri var mı? Başkalarının onu nasıl yönlendirdiğini duymak isterim.