Benim için iyi olan tek şeyi kaybettim ve şimdi hayatımı yeniden değerlendirmem gerektiğini hissediyorum

Herkese selam. Uzun yazı için özür dilerim. 20’li yaşlarımın sonlarındayım ve geleceğim konusunda gerçekten emin değilim.

Yaban hayatı ve çevre bilimi ile ilgili bir alanda lisans derecem var ve sanat alanında da yan dalım var. Mezun olduktan sonra bu alanda sadece kısa bir süre çalıştım. Kısa bir staj ve 1-2 çok çok kısa sezonluk saha projesi yaptım ama hiçbir zaman uzun vadeli veya kalıcı bir şey elde edemedim. O zamanki planım mevsimlik koruma çalışmaları etrafında bir hayat kurmaktı ama mezun olduktan sonra bu aşama çok kısa sürdü.

Daha sonra partnerimle tanıştım. Başka bir eyalette iş fırsatı buldular ve ben de onlarla birlikte taşındım.

Yaban hayatı veya koruma konusunda çok fazla uzun vadeli deneyimim olmadığından, istikrarlı tam zamanlı görevler bulmakta zorlandım. Çoğunlukla etkinlikleri koordine etmek, pazarlama görevlerini yürütmek ve farklı organizasyonlar için idari operasyonları yönetmek üzere ofis tabanlı çalışmaya yöneldim. Kağıt üzerinde istikrarlıydı ama getirisi düşüktü ve tatmin edici değildi. Tutkulu hissettiğim her şeyden koptuğumu hissettim.

Sonunda yeniden gerçekten önemsediğim bir şeyin peşinden gitmeye karar verdim: sanat/dövme. Ofis işinden ayrıldım, birikimlerimin çoğunu kullandım ve dövme çıraklığı ve lisanslama sürecini tamamladım. Aynı sıralarda partnerimin kariyeri ilerledi ve biz uzun bir mesafe kat ettik. Ayrıca bazı sağlık sorunlarıyla da uğraştım ve çıraklık deneyimim pek destekleyici olmadı. Teknik olarak bitirdim, ancak teknik becerilerime güvenmek için uygun şekilde mentorluk aldığımı veya eğitildiğimi düşünmüyorum.

Artık haftanın çoğunda faturalarımı ödemek ve haftanın birkaç günü dövme yapmak için sunucu olarak çalışıyorum (ironik bir şekilde bugüne kadarki en yüksek maaşlı işim). Sorun şu ki dövme yapmaya olan güvenim son derece düşük. Sanatsal yeteneğime inanıyorum ama kendimi sürekli olarak yetersiz ve teknik olarak geride hissediyorum. Yeterince iyi olamama kaygım o kadar yoğunlaştı ki aylardır neredeyse hiç kimseye dövme yaptırmadım.

Üstelik uzun mesafe partnerim ve ben yakın zamanda ayrıldık. İyi şartlarda ayrıldık ama onlar benim en büyük destekçimdi ve dürüst olmak gerekirse hayatımdaki tek istikrarlı şeydi. Birlikte olduğumuzda her şeyin mümkün olduğunu hissediyorduk. Sanırım hala birlikte olsaydık, dövmenin işe yaraması için bu rahatsızlığın üstesinden gelmeye devam ederdim. Artık kendimi tamamen yalnız hissettiğim için her şeyi sorguluyorum ve bunun yerine mali açıdan daha istikrarlı bir değişiklik yapmam gerekip gerekmediğini merak ediyorum.

Profesyonel ve mali açıdan çok başarılılar, muhtemelen 20’li yaşlarının sonlarında olabilecek kadar başarılılar ve kendimi karşılaştırmadan ve geride hissetmeden edemiyorum. Artık flört etme konusunda da kendimi güvensiz hissediyorum. Mesafe bir faktör olsa da, hayatta nerede olduğumun da bir rol oynadığını hissetmeden edemedim. Hiç kimsenin kariyerinde bu kadar belirsiz ve istikrarsız hisseden birini istemeyeceğinden endişeleniyorum.

Orijinal diploma alanımda çalıştığım süre çok kısa olduğundan ve artık özgeçmişimde iki yıllık bir boşluk olduğundan (çıraklık sırasında işsizlik + yemek servisi işi), daha istikrarlı bir kariyer yoluna geri adım atamayacağımı hissediyorum. Geçmişte ofis işime bitişik işlere çok az başarı ile başvurdum.

30’a yaklaştıkça artık sürüklenmekten korkuyorum. Kendi yönüme güvenmek istiyorum. Şu anda sanki kasıtlı değişiklikler yapmazsam hayatım sessizce istemediğim bir yere gidebilirmiş gibi geliyor. Vahşi yaşamı ve korumayı hala önemsiyorum ve sonuçta sanat yaratmak benim tutkum olabilir ama bu tutkuların hiçbiri faturaları en azından yakın zamanda ödemeyecek. İdeal olarak, kendim için bir temel oluşturabileceğim ve tutkularımın şimdilik hobi olmasına izin verebileceğim ve belki bir gün onları daha fazlası olarak yeniden ziyaret edebileceğim, mali açıdan daha güvenli bir şey istiyorum. Yüksek lisans derecesi veya pratik sertifika için okula geri dönmeyi düşündüm, ancak tamamen baştan başlamadan hangi yönün mantıklı olacağı hakkında hiçbir fikrim yok.

Sorularım:

Yakın zamanda istikrarlı bir gelire yol açabilecek gerçekçi yüksek lisans dereceleri, önlisans dereceleri, sertifikalar vb. var mı? Büyük rakamlar kazanmama gerek yok ama ideal olarak giriş seviyesinde 70 bin ve ilerleme şansı var. Lisans derecem veya sanatımla ilgili olması gerekmiyor. Pek çok insanın hemşirelik ve elektrikçilikten bahsettiğini duyuyorum ama özellikle hemşirelik konusunda da iyi olabileceğimi düşünmüyorum.

20’li yaşlarının sonlarında bunu geride hisseden ve durumu tersine çevirmeyi başaran var mı?

TLDR: 20’li yaşların sonlarında, yaban hayatı ile ilgili bir derece ile sadece kısa bir süre çalıştım, ofis koordinasyonu ve pazarlama çalışmalarına yöneldim, ardından dövme yapmaya devam etmek için ayrıldım. Düşük güven, tutarsız gelir, en büyük destekçimden yakın zamanda ayrılma. İzole edilmiş hissetmek ve 30 yaşından önce tutkuyu kovalamak mı yoksa istikrara öncelik vermek mi gerektiğinden emin olamamak. Tekrar yoluna girmek istemek.