İki: J*b

İş bulmam reddedildi, iş bulmak istiyordum ama annem ve babam yapamam dediler. Eski Mariah’mı çok özlüyorum. Kimseye güvenmek zor ve insanlar bana otizm dışında bir avantaj sağlamak için zorbalık yapıyor. Kimseye zar zor güvenebiliyorum. Ne zaman birine yardım etmeye çalışsam saygısızlık görüyorum. Annem ve babam sürekli tartışıyorlar. Babam tarafından her zaman nasıl giyindiğime ve nasıl davrandığıma göre yargılanırım. Parker Kaba. Birine güvenmek zordur. Orduya, FBI’a, Swat’a, Polise vs. katılamıyorum. İyi olduğum tek şey Yemekler. Öğretmenimin umurunda olup olmadığını bilmiyorum. Kişiliğimi bile değiştiremiyorum… Hep aynı kalacağım ve kendim olmam herkesi hep uzaklaştırıyor. Sadece üç arkadaşım var. İkisi başka okuldan dağılmış, biri de arkadaşım olup olmadığını bilmediğim biri. Nöbetlerimden o kadar nefret ediyorum ki, beni korkutuyorlar. Babamın ve büyük büyük babamın askerlik mirasını taşımak istiyorum ama yapamıyorum çünkü ne kadar zavallı biriyim. Eskiden bir ilişki kurmaya çalışırdım ama her zaman başarısız olurum ve kendi başıma yaşarken ve çocuğum olmadığında sonsuza dek yalnız kalacağım… Vücudum zayıf, skolyoz nedeniyle omurga ameliyatı geçirdim ve ağrıyor, Hatta nöbetlerimden kurtulmak için beyin ameliyatımdan sonra bile bir parça alarak nöbetler geri geldi, o kadar ki bu ameliyattan ölmek neredeyse boşunaydı. Araba kullanamıyorum. Çok zayıfım. Çok zavallı biriyim. Çok çirkinim. Her şey benim hatam. Sadece acımı unutmak için oyun oynuyorum. Öz kardeşim benden nefret ediyor.