Burada “şey”ini hayatının ilerleyen dönemlerinde anlayan var mı? Aslında sizin için nasıl tıkladı?

34 yaşındayım ve bu noktada 7 farklı kariyerden geçtim. Garson olarak başladım, sonra BT stajyeri oldum, sonra lüks bir alışveriş merkezinde VIP konsiyerj yaptım, ardından ağaç kesmeci olarak çalıştım, sonra bir süre FedEx’te şoförlük yaptım, sonra da otobüs operatörü oldum. Ve işin ilginç tarafı aslında hepsinde iyiydim. FedEx yöneticim bana rotadaki en hızlı VE en doğru sürücü olduğumu söyledi. Otobüs firmasında sürekli övüldüm.

Ve mesele sadece benim gelip işi yapmam değildi. Her işte işlerin nasıl yapıldığını yeniden düzenlerdim. FedEx’te rotamın daha iyi ilerlemesi için kamyonu ayırmanın ve yüklemenin daha hızlı bir yolunu buldum. Konsiyerj yaptığım dönemde, VIP isteklerini nasıl ele aldığımıza dair süreci temel olarak yeniden inşa ettim çünkü eski yöntemde tüm bu boşluklar vardı. Lisede bu tekniği, herkesin konumunu bir tablo üzerinde haritalandırdığım Color Guard yarışmaları için icat ettim ve bu bize gerçekten kupalar kazandırdı. Bunu her zaman yaptım. Bir duruma giriyorum ve tüm parçaların nasıl birbirine bağlandığını ve arızaların nerede olduğunu görebiliyorum.

Ama her sabah hala bu düşük seviyeli korkuyla uyanıyordum. Beğenmek "gerçekten hepsi bu mu?" Ve kötü olan işin kendisi değildi. İş iyiydi. Bütün bu enerjiyi benim için önemi olmayan bir şeye harcadığım hissinden kurtulamadım. Bu yüzden bırakıp bir sonraki şeyi denerdim ve aynı döngü yeniden başlardı.

Ayrıca doğru yeri bulmaya çalışırken 5 yılda 8 kez taşındım. Saipan, Saint Cloud, Minneapolis, Houston. Sorunun belki de lokasyonda olduğunu düşünmeye devam ettim. Spoiler: öyle değildi.

Dürüst olmak gerekirse bazen beynimin böyle mi çalıştığını merak ediyorum ve hiçbir zaman tek bir şeye odaklanamayacağım. Desen çok tutarlı olduğu için bunun DEHB mi yoksa başka bir şey mi olduğunu düşündüm. Yeni bir şeye giriyorum, bir süreliğine tamamen kilitleniyorum, her şeyin nasıl çalıştığını çözüyorum ve onu daha iyi hale getiriyorum ve sonra bir kez "anla" ilgi sadece… tükeniyor. Ve bir sonraki şeye geçiyorum. Bütün hayatım boyunca bu böyleydi ve merak etmemin ötesinde dikkatimi çekecek bir şey bulup bulamayacağımı merak etmeye başladım. "anladım" faz.

Sonunda yollarını bulan insanları merak ediyorum. Zamanla oluşan yavaş bir farkındalık mıydı, yoksa bir gün bir şeyler yerine oturdu mu? Peki bunu daha fazla şey deneyerek mi yoksa geriye dönüp zaten yapmış olduğunuz şeylere bakarak mı buldunuz? Ve sürekli olarak bir sonraki mücadeleye geçmeniz gereken bu şeye sahip olan herkes için… sizi uzun vadede meşgul edecek bir şey buldunuz mu hiç?