Şubat 13, 2026
Kendi yolunu bulmaya çalışan insanlarda da aynı modeli fark etmeye devam ediyorum. Başkalarının bunu nasıl gördüğü merak konusu.
Bu tamamen oluşmuş bir düşünceden çok bir gözlem, ama sürekli buna geri dönüyorum.
Yıllar boyunca pek çok insanın kendini sıkışmış, kaybolmuş hissetmekten, hangi yöne gideceğinden emin olamamaktan bahsettiğini dinledim. Farklı hikayeler, farklı hayatlar ama bunda bir şeyler var… her seferinde benzer.
Kaçımızın hala büyürken bize öğretilen aynı temel modeli takip ettiğini fark etmeye devam ediyorum:
çalış / çok çalış / istikrarlı ol / işler yoluna girecek.
Ve doğruyu söylemek gerekirse bu mantıklıydı. Pek çok insan için muhtemelen hâlâ öyledir.
Ama aynı zamanda her şeyi “doğru” yapan ve yine de kendini kötü hisseden daha fazla insan görüyorum. Mutlaka perişan olmak zorunda değil. Sadece… bağlantı kesildi. Sanki bir şey artık tıklamıyormuş gibi.
Benim için ilginç olan hayal kırıklığı bile değil. Çoğu insan aslında modelin kendisini sorgulamıyor. Sorunun kendilerinde olduğunu varsayıyorlar; yanlış işi seçtiklerini, yanlış alanı seçtiklerini, yeterince çabalamadıklarını vs.
Bu arada, tüm stratejiyle ilgili bir şeyin eskisi gibi sonuçlanmadığına dair sessiz bir his var. Ama ikisinin de yerini alacak net bir şey yok, bu yüzden insanlar oldukları yerde kalıyorlar.
Bunu büyük bir cevabın olacağı bir yerden yazmıyorum. Yapmıyorum.
Başkalarının bu konuda nasıl düşündüğünü gerçekten merak ediyorum.
Şimdi hangi yolun gitmeye değer olduğuna aslında nasıl karar veriyorsunuz?
Sadece faturaları ödeyen değil, aynı zamanda hayatınızın yıllarını inşa edecek kadar sağlam hissettiren şey nedir?
Ve bir noktada yön değiştirenler için, bunun doğru hareket olduğunu nihayet “tık”layan şey neydi?
Etiketler:
2 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
I agree with this. I think people don’t realize that they are their own happiness. No matter what people tell you, a job is a job. A job will not make you happy. You make yourself happy. Lots of people also feel off because the career they chose probably doesn’t really fit them. High schools are horrible at informing kids about career paths. They just told you go to college get a degree and be successful. You’ll figure it. That’s a load of bull. In highschool, our brain is still not adult, we don’t know what the hell a job is and we aren’t taught about the basics of the adult world. I think lots of people expect something grand and exciting but in reality, the working life is much more boring.
Welcome to my world (aka the whole zeitgeist of this group’s purpose and the reason I took it on and run it.)
It’s overwhelm and intentional demoralization and imposter syndrome and all of the hate and judgement of the world combined with intentionally-set-up processes to keep someone down, stuck, and locked into blaming themselves. The way out for most?
1. Falling into something cause it sounds reasonable and safe.
2. Working for family or getting involved with something a family member is doing.
3. Finding “that thing” that gives em a lightbulb, lightly, and them actually following through with it.
Only hindsight helps them realize whatever “thing” the got into was right for them….but honestly so many don’t realize a number of “things” would’ve given what they believe is “the right path.”
It’s more about Maslow’s Hierarchy of Needs than about “the one right path” and not many are willing to sit with that idea or accept it.