Åžubat 4, 2026
27 yaşındayım, nihayet geçen yıl 26 yaşında lisans diplomamı aldım, iş bulamıyorum, öğrenci borcum var ve hâlâ evimde yaşıyorum. Umutsuz muyum?
Herkese merhaba, 27 yaşındayım ve altı yıl önce 2020’de Kovid salgınının meydana geldiÄŸi bu zamandan bu yana 21 yaşımdan beri hayat berbat.
Kolejim ve üniversitem bana yaklaşık üç yıl boyunca topluluk kolejinden transfer kredilerimi alacak doğru kampüsleri söylemedi, bu yüzden sonunda üniversiteyi, yapmam gerektiği veya olabileceği gibi 23 yerine 26 yaşında bitirdim.
Ayrıca ana dalım olan tedarik zinciri yönetimi alanında 60 bin dolardan fazla veya daha fazla maaş veren makul maaşlı bir iş bulamıyorum. Yaşam maliyetinin pahalı olduğu Kuzeydoğu NJ bölgesinde olduğum göz önüne alındığında bu özellikle zor. Ben de tanınmış bir okula gittim ama orası bir uydu kampüstü.
Gençken başıma gelen bazı travmalardan kaynaklanan çok fazla depresyon, travma sonrası stres bozukluğu, kaygı ve kederim var. 23 yaş civarında, istismara uğradığım, gazıma maruz kaldığım ve istismar edildiğim bir dolandırıcılık olan zehirli teknoloji satışları eğitim kampına kaydoldum.
Şimdi iş arıyorum ama anadalımda iş bulamıyorum. Teknoloji satışlarında (yazılım/SaaS) iyi maaşlı, iyi ve uzak bir tane daha buldum, ancak özgeçmişimde kısa süreler ve boşluklar olduğu için istihdam süremi abartmak zorunda kaldım ve sırf işe alınabilmek için yalan söylemek zorunda kaldım (çünkü artık 22 yaşında değilim :/). Geçmiş kontrolüm beni de cehenneme çeviriyor ve çevremdeki herkes endişelenmememi söylese de endişeleniyorum.
Ben de hala evde yaşıyorum, bekar, hiçbir ilişkim, cinsiyetim veya partnerim yok. Benim de berbat ailem sayesinde 20 bin doların üzerinde öğrenci borcum var.
Bazen bunun gerçekten benim hayatım olup olmadığını ve bu kadar umutsuz olup olmadığını merak ediyorum. Şu anda benimle bağlantı kurabilen var mı, yoksa tek boktan ben miyim?
Pek çok insanın 20’li yaÅŸlarda olduÄŸunu duydum. Onlar her ÅŸeye sahip oldular ve benim hiçbir ÅŸeyim yok 20’li yaÅŸlarımda pek çok insanın seks, para, evlilik, baÅŸarı ve zenginlik ve her ÅŸeyi var ve ben burada periÅŸan durumdayım.
Etiketler:
4 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
U’re definitely not alone, I’m in a similar boat, I graduated at 26 instead of 23 like my uni classmates, turning 27 this year and I still haven’t found a full time entry level job, I’ve even applied to internships and nothing🥲. It’s probably cuz my depressed introverted ass doesn’t match the ideal candidate profile but my delulu self still hopes someone will take a chance in me.
You’re not alone or hopeless. I’m in a similar boat at 28. For me it’s my severe social anxiety holding me back. I got my degree later than usual as well. Don’t compare yourself to others because not everyone has the same path. There are a lot of people struggling out there that keep it to themselves. It’s okay, you are still young and can turn your life around. I don’t feel like the right person to tell you what to do career wise but I want you to know that you shouldn’t beat yourself up over this.
Hope is not lost, the military is hiring
insurance underwriting