Başarısızlığın boşluğunda

Şu anda bir oğlumla 24 milyon yaşındayım ve birkaç ay içinde başka bir nimet bekliyorum, ancak şu anda 4. evre kanser nedeniyle annemle yaşıyorum ve efendim ve kurtarıcım İsa Mesih sayesinde, o kanserden kurtuldu ancak Kemo terapisi görüyor ve neredeyse bir yıldır çalışamıyor ve onun faturalarına ve kirasına yardım ediyorum ama Joe’s yengeç kulübesi adlı restoranda çalışıyorum ve o kadar tükenmiş durumdayım ki zihinsel olarak kendimle bir savaş içindeyim, kaygı hayatımı boğuyor, Onun kurbanı olana kadar buna asla inanmadım. Annemi ve oğullarımı bu zor zamanlarda ayağa kaldıracak bir kariyere sahip olmak istiyorum ama ne yapabileceğimi bilmiyorum. İyi olduğumu bildiğim tek şey çizgi roman okumak ve toplamaktır, insanların hayat hikayelerini kendi hayat hikayeme göre dinlemekten hoşlanırım, müzikten hoşlanırım, oğlumu güldürmekten hoşlanırım ama bunların hiçbiri bana bu yoksulluktan ve kariyer sahibi olma boşluğundan kurtulmama yardımcı olamaz. Kendimi bu duruma ancak benim koyduğumu ve bu durumdan benim de çıkabileceğimi anladığımı biliyorum ama umutsuz hissediyorum. Oğlumun beni çabalarken görmesine asla izin vermeyeceğime kendime söz verdim ama yavaş yavaş dışarıdan çatlamaya başlıyorum ve artık kendim bile bana inanmıyor. Herhangi bir tavsiye?