Ocak 29, 2026
30 yaşındayım ve aşırı derecede kaybolmuş hissediyorum
Bugün çalıştığım üniversitede bana daha fazla para ama daha fazla sorumluluk verecek ve tam anlamıyla tutkulu olduğum bir şey olmayacak ikinci bir röportajı geri çevirdim. İyi bir fırsattı ama akıl sağlığı sorunlarım nedeniyle bunu geri çevirdim. Mental olarak iyi durumda değilim ve şu anda takımlarına elimden gelen en iyi şekilde katkıda bulunabileceğimi düşünmüyordum. Acınası hissediyorum. Ama dürüsttü.
30 yaşındayım ve 2018 yılında gazetecilik ve medya iletişimi alanında lisans derecesiyle mezun oldum. Yayın haber sektöründe (4 yıl) ve yüksek eğitim iletişiminde (3 yıl) çalıştım.
UX/UI yazımı ve tasarımını araştırdım (grafik tasarım deneyimim var), bu harika görünüyor ve daha fazla eğitim gerektirmiyor, ancak bunun aşırı doymuş bir pazar olduğunu duydum.
Eğer yüksek lisansım için okula geri dönersem, öğrenim ücretim son derece azalıyor. İnsanlara yardım etme çağrısının ve akıl sağlığı danışmanlığının kulağa çekici geldiğini hissediyorum ama aynı zamanda sanatla (müzik, oyunculuk, görsel sanatlar), hayvan refahıyla ve yaratıcı yazarlıkla da ilgileniyorum. Öğretmen olmayı bile düşündüm. Yapmak istediğim ve ilgimi çeken o kadar çok şey var ki bu bende çatışmaya neden oluyor. Derinlikli bir şeyler yapmak istiyorum, yani sadece bir şirketin kölesi olmak değil… aynı zamanda yoksulluk içinde büyüdüm ve para kazanmak istiyorum.
Ailemde üniversiteden mezun olan ilk kişi benim ve bu yeni işi yapmayarak insanları hayal kırıklığına uğrattığımı hissediyorum. Akıl sağlığım üzerinde çalışmam gerektiğini biliyorum ama bunun beni tanımlamasına izin vermek istemiyorum. Lütfen biri bana yol göstersin. çaresiz ve üzgünüm
Etiketler:
1 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Hey, I’m sorry I don’t have better advice but I came to this sub for the same reasons as you and I am struck by how similar our stories are. Journalism BA in 2018 but I’m 33. Spent 8 years at Starbucks and the past 3 doing a completely dead end WFH job that is at least full time but I am barely getting by.
A year ago I was dead set on getting a library science degree, more recently I’ve thought about getting an MPA, and trying to get a government job where I can help people too. Maybe work my way up to being a director at like a homeless shelter one day.
I so feel you about wanting to do something that matters, something to leave the world a better place or at the very least just be an impactful person.
I’m sorry to hear about your mental health. Maybe lean into the helping people idea, and it can in turn help you too, I hope that doesn’t sound trite. Creativity doesn’t just have to be art, in a counseling or teaching job you can be creative and infuse your personality and soul into those things.
My friend says I should be taking advantage of how much free time I have by working from home and go back to school and she is probably right. I’d say it may be wise to utilize that reduced tuition.
My fiancée is a school counselor and one thing I like about that is that she could not have that job without the degree. If X, then Y.
Apologies if I’m rambling and not giving anything useful but just really wanted to let you know youre not alone and there’s people in very similar situations to you, so hopefully you don’t (and I try to convince myself too) feel like a failure.