KaybolmuÅŸ ve maÄŸlup olmuÅŸ gibi hissetmek 25F

Kendimi bildim bileli mutsuzum ve bunun nedenini ve bundan sonra ne yapacağımı çözmeye çalışıyorum.

Mutlu bir çocukluk hatırlamıyorum. Pek çok sağlıksız aile dinamiği vardı ve ben duygusal olarak bana ait olmayan şeylere taşıyamayacak kadar fazla dahil olmuştum. Şimdi bile hâlâ ailemin sorunlarının içine çekildiğimi hissediyorum ve bu beni tüketiyor.

Evde yaşıyorum ve bunun zihinsel sağlığımın kötü olmasının büyük bir nedeni olduğunu biliyorum, ancak dışarı çıkmak maddi ve manevi olarak bunaltıcı geliyor. Kağıt üzerinde iyi görünen istikrarlı bir işte çalışıyorum, ancak kendimi perişan ve bitkin hissediyorum ve şu anda geri dönecek enerjiye veya güvene sahip değilim.

Düşük motivasyon, bilinç bulanıklığı ve çoğu zaman keyifsiz hissetme gibi depresyon belirtileriyle uğraşıyorum. Rutin, egzersiz ve bağımsızlığın işe yarayacağını biliyorum ama tutarlı olmakta zorlanıyorum, bu da kendimi daha kötü hissetmeme neden oluyor.

Hayatta kendimi geride hissediyorum, herhangi bir amaç duygusundan kopmuşum ve mutsuzluğumun çevremden mi, akıl sağlığımdan mı, yoksa gittiğim yoldan mı kaynaklandığından emin değilim. Bir çeşit yön veya yapı istiyorum, ancak bir sonraki adımın ne kadar gerçekçi olduğunu bilmiyorum.

Zaten haftalık terapideyim ve Pazartesi günü ilaca geri dönmeyi umuyorum, sabah uyanmaktan neredeyse nefret ettiğim için, sabırsızlıkla bekleyecek hiçbir şeyim yokmuş gibi hissediyorum. Ve şu anki işim muhtemelen pek iyi bir çalışma ortamı değil ve bu yaz ayrılmayı düşünüyorum. Bu ortamda sıkışıp kaldığım için bu yaşımda sahip olmam gereken pek çok beceriye sahip olmadığımı hissediyorum.