Boktan iş piyasası ve ciddi kısıtlamalar nedeniyle iş fırsatlarının eksikliği. Ne yapmalıyım?

Herkese merhaba,

Geçen yıl (2025) 30 yaşına girdim ve bu benim için oldukça hayal kırıklığı yaratan bir deneyimdi. O noktada 8 ay iÅŸsizdim (iÅŸten çıkarıldım) "fazlalık"-proje koordinatörü rolündeydim!) ve ailem 2026’dan önce bir iÅŸ bulacağımdan emindi (Maddi yetersizlik ve oda arkadaşım olmadığından onlarla yaşıyorum.)

Yıl 2026… ve hâlâ iÅŸ yok. Bu yılın ÅŸubat ortasından sonra bütün bir yıl iÅŸsiz kalacağım. Annemle babamın yanında olmaktan nefret ediyorum (öfkeli komplo teorisi narsistleri) ve bu beni onlar için çalışmak zorunda kalmaya sürüklüyor. "geçimimi kazan" Dedikleri gibi, ama bir iÅŸ bulamazsam ve onlardan uzaklaÅŸmak için yeterli paraya sahip olmayı ummazsam, bu ya onlara katlanmak, evsizlik ya da intihar…

Hakkımda bazı bilgiler: Ontario, Kanada’da yaşıyorum. 2013 yılında liseden sonra, Lisans (Biyoloji) diplomasını aldım ve lisansüstü okullara (tıp, optometri vb.) gitme umuduyla 2017 yılında mezun oldum. Öyle olmadığımı öğrendikten sonra "akıllı" Onur derecesiyle bile giriÅŸ için yeterliydi (ailemin yapmamı istemediÄŸi ABD’ye gitmediÄŸim sürece…) ve geriye dönüp baktığımda ailem zaten bir saÄŸlık iÅŸyerinde çalışmak için aşı yaptırmamdan hoÅŸlanmazdı…Ãœniversiteye geri dönmeye karar verdim. Kovid zamanlarından kaynaklanan gecikmelerden sonra, 2024 yılında Mühendislik Lisans derecemi (Elektrik) aldım. Ne yazık ki co-op nedeniyle herhangi bir kooperatif alamadım – aldığım en iyi ÅŸey bir süreliÄŸine matematik öğretmeni olmaktı, mühendislikle tamamen alakasız. Her neyse, baÅŸka bir derece kesinlikle daha fazla kapıyı açacaktır, deÄŸil mi? YANLIÅž! ÇoÄŸu iÅŸin ya üst düzey pozisyonlar olduÄŸunu, kendi aracınızı gerektirdiÄŸini, seyahat gerektirdiÄŸini (ya ÅŸantiyelere ya da uluslararası olarak, ikisini de yapamam) ya da çoÄŸunlukla GTA alanında olduÄŸunu (ki bu benim için çok uzak) öğrendim. Hayır, Toronto’da bir daire almak benim kaçık ailem için bir seçenek deÄŸil (artı zaten çok pahalı.)

Unutmayın, üniversiteden yeni mezun olduktan sonra proje koordinatörü olarak işe girdim ama bu sadece 6-7 ay sürdü. Patronum fazlalık olduğumu söyledi ama açıkçası daha tecrübeli birini istediklerini ve tüm bunları rastgele kullandıklarını düşünüyorum. "sorunlar" birdenbire benden kurtulmak için başka bir neden olarak ortaya çıktı. Ancak söylendiği gibi, eğer şirketler insanları işe almaya ve eğitmeye istekli değilse, daha fazla deneyim nasıl elde edilebilir?

Neyse, kovulduktan sonra çok üzülmüştüm; çaresizlikten güvenlik görevlisi lisansı almak için para yatırdım. Ama tahmin et ne oldu? GÜVENLİKLİ İŞ BULMAK HALA MÜMKÜN DEĞİL! Çünkü her şey ya kıdem gerektirir, ya kendi aracınız ya da başka bir ekstra, gece vardiyasında çalışma yeteneği! Ailem bunu yapmama izin vermiyor!

O kadar ciddiyim ki burada aklım sonuna geldi. Otistik olduğum gerçeğiyle işler daha da boktan bir hal alıyor, dolayısıyla müşteri hizmetleri veya satış yapamıyorum (en yaygın olanı) "deneyim yok" işler var). Ailem için çalıştığımda, (aynı zamanda onlar için çalışan ve sosyal konularda benden çok daha yetenekli olan) erkek kardeşim her zaman insanları selamlamamam gerektiğini vurguluyor çünkü ben "yanlış şeyler söyle" ya da her neyse. Yine de dost canlısı ve yardımsever olmak için elimden geleni yapıyorum! Ama açıkçası ben "çok otistik" Sanırım. Ayrıca ben bir kadınım, dolayısıyla el emeği gerektiren işleri yapamam çünkü genellikle senden 50 lbs kaldırmak, forklift kullanmak gibi şeyler yapmanı isterler.

Kütüphaneci, veri girişi, BT, posta odası, analist işleri ve benzeri işler için yakınlardaki işleri zaten aradım. Ya yakınlarda tam anlamıyla iş yok ya da yukarıda bahsettiğim engellerden bir ya da daha fazlası var. Analistlerin genellikle iş konusunda yeniden eğitime ihtiyaçları vardır ve gerçekten bir üniversiteye ya da üniversiteye gitmek istemiyorum yine, Bir gerçeği %100 bilmediğim sürece bunun sonucunda bir iş bulacağım.

Makul bir ÅŸekilde baÅŸvurabileceÄŸim çok az sayıda iÅŸ bile olsa, aldığım en iyi ÅŸey "ön eleme" röportaj ve benimle bir daha asla iletiÅŸime geçmiyorlar. Genellikle beni bazı ÅŸeyler için bile açıkça reddederler "altımda" envanter veya depo gibi ÅŸeyler (muhtemelen fazla vasıflı olduÄŸumu düşünüyorum… offf.) ÖzgeçmiÅŸim "ATS dostu" en iyisi ama açıkçası özgeçmiÅŸimin burada sorun olduÄŸunu düşünmüyorum; botlar tarafından okunabiliyor ve beni istihdam edilebilir kılacak aklıma gelen her ÅŸeye sahip. Artı, zihinsel saÄŸlığı yenilemeye gitmek için çok düşük, zaten bunun anlamsız olduÄŸunu düşünüyorum. iÅŸler orada deÄŸil. Ayrıca iyi bir LinkedIn hesabım var…

Ciddi kısıtlamalar ve berbat bir iÅŸ piyasası nedeniyle burada dürüstçe baÅŸka ne yapabileceÄŸimi bilmiyorum. Ben umutsuz bir vaka mıyım? Annem ve babam hayatta olduÄŸu sürece hiçbir zaman iÅŸ bulamayacak mıyım? Sanki neredeyse her gün aÄŸlıyorum ve hayatta olmamam gerektiÄŸini düşünüyorum çünkü iyi eÄŸitimli ve saÄŸlıklı bir bedene sahip olmama raÄŸmen (ayrıca iÅŸ baÅŸvurularında otizmli olmadığımı da söylüyorum) hala hayatımı kurtaracak bir iÅŸ bulamıyorum. Hayatım boyunca eÄŸitim alanında çok çalıştım ve kariyer yolunda hedeflerimin olmaması bana yaÅŸamak için hiçbir amacım yokmuÅŸ gibi hissettiriyor. Hobiler anhedonia nedeniyle yardımcı olmuyor. Erkek arkadaşım bana yardım etmek için çok çabalıyor ama onlar bile artık benim için ne yapacaklarını bilmediklerini söylüyorlar (uzak mesafe berbat ve onların da kendi akıl saÄŸlığı sorunları var.) Ve tabii ki, bir kez daha mali durum ve narsist ebeveynler nedeniyle terapi alamıyorlar. BaÅŸa çıkmak için uzun zamandır akıl saÄŸlığı konularını araÅŸtırıyorum (son zamanlarda durum çok kötüydü ama yaklaşık 2023’ten beri akıl saÄŸlığı sorunlarım var.)

Ne yapmalıyım? Herhangi bir yanıt takdir edilmektedir.