Kendi başarınız yerine başkasının başarı versiyonunu yaşadığınızı nasıl anlarsınız?
Ve bunu hissetseniz bile, sizi bu çok acı verici kendini keşfetme yoluna gerçekten iten şey nedir?
Etiketler:
Benzer İçerikler
Faceseek yolunuzu bulurken insanlarla bağlantı kurmanıza ...
Hey r/findapath mürettebat olarak karşılaştığım ve oldukça faydalı olan bir aracı paylaşmak istedim - adı Faceseek. Ağınızı oluşturmaya, etkinliklerde tanıştığınız kişilerle ye...
Gerçekten kariyer açısından ne istediğini bilen var mı...
Gerçekten ne istediğini bilen var mı yoksa hepimiz rol mü yapıyoruz? 28 yaşındayım ve üniversiteden beri müşteri hizmetleri işlerinde çalışıyorum; önce perakende satışta, sonra ça...
Sosyal kaygılı/otistik/depresif insanlar için kariyer?
27F burada. 4 yıldır geçimimi sağlamak için rafları stokluyorum ve minimum sosyal etkileşim ve rutin ihtiyaçlarıma uygun olmasından keyif alıyorum. Ama çoğu kişinin "gençlere göre" ded...
6 rakamlı bir işi kaybettim, şimdi çevre düzenlemesinde...
2021 yılında Halkla İlişkiler bölümünden mezun oldum. Son derece şanslıydım ve karşılıklı bağlantılar sayesinde son derece saygın bir şirkette Yazılım Mühendisi olarak işe girdim...
Kariyer taşıma ve değiştirme
Burada nereden başlayacağımdan bile emin değilim ama işte başlıyor. E(31) Eşim ve ben uzun zamandır taşınmayı düşünüyoruz ve ikimiz de artık zamanının geldiğini düşünüyoruz. İ...
Merhaba arkadaşlar, bir kıza şu konuda yardımcı olabili...
Herkese merhaba. 17 yaşındayım, Faslıyım, kadınım ve yurt dışında okumaya çalışıyorum, düşük maliyetli bir yaşam yerini çok isterim (aileme güvenmek istemiyorum) Zaten UCAS arac...
Hayatın bulanıklaştığını hisseden var mı?
Son zamanlarda üzerimden tam olarak kurtulamadığım tuhaf, rahatsız edici bir his hissediyorum. Daha geçen hafta sonu kendimi bir diziyi art arda izlerken buldum ve o zamanlar eğlenceli olsa da ...
Seçenekleri değerlendiren CS derecesine sahip 22 işsiz
Herkese selam. Şu anda hayatta kendimi çok yönsüz hissediyorum ve herhangi bir tavsiye arıyorum. Hayatımın durumu ve bana sunulan seçenekler hakkında kısa bir özet vermeye çalışacağım....
Kariyerini değiştirip hata yaptığını fark eden var mı...
Nitelikli mavi yakalı bir işten Madencilik ve Mineraller'de kurumsal bir göreve geçtim. İstihdam geçmişim toplum hizmetlerine dayalıdır. Yani kurumsal role geçiş büyük bir 180 hamleydi. F...
Ben ne yaparım? Hayattan ne istediğimi bile bilmiyorum.
20 milyon yaşındayım, 3. dünya ülkesinden geliyorum ve elektrik mühendisliği alanında bir ortakla mezun olacağım. Kolejlerin sizi teorik mühendislik hakkında makaleler yazdırdığı ve gi...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

When you start to achieve the goals you proposed for yourself (income, promotions, specific position, mortgage, etc…) and still feel empty within yourself, or your profession drains your soul so much that you’re a walking corpse, with a good salary.
Most people keep on the ambitious path and spend their time and money on luxury and fulfilling material desires, while hating their profession. Others reach a point of burnout, but their responsibilities or market stability makes impossible for them to shift or start a new path in a different field.
To know more about what career can fulfill you much more (I wish I had known for myself 20 years ago):
* Japanese IKIGAI concept.
* What Color is Your Parachute? by Richard N. Bolles (the self-analysis required is dense to do, but it pays off to know yourself more deeply).
If you are on this situation, wish you the best on your path of self-improvement, it’s the only way to gain some clarity, and do things aligned with yourself.
Di solito te ne accorgi da un segnale molto semplice: stai facendo “le cose giuste”, ma **non ti senti mai davvero allineato con ciò che stai costruendo**. Non c’è entusiasmo, ma nemmeno una scelta consapevole: solo resistenza, confronto continuo e la sensazione di dover andare avanti perché “ormai sei qui”. Vivere il successo di qualcun altro spesso non nasce da una decisione sbagliata, ma da **decisioni che non sono mai state scelte fino in fondo**. Si segue una traiettoria perché è sensata, approvata, rassicurante… finché diventa chiaro che stai misurando la tua vita con criteri che non hai deciso tu. Quanto alla seconda domanda: raramente è il desiderio di “scoprirsi” a spingere verso quel percorso doloroso. Più spesso è il momento in cui **restare dove sei costa più che affrontare l’incertezza**. Quando il disagio non è più ignorabile, la scoperta di sé smette di essere un’idea astratta e diventa una necessità. Forse la riflessione utile non è “qual è il mio vero successo?”, ma: **quali criteri sto usando per definirlo, e da dove arrivano?** Se ti va, puoi fare domande o continuare la riflessione qui nei commenti: chiarire i criteri spesso è più difficile che cambiare strada, ma è anche ciò che sblocca davvero il processo.