45 yaşındayım ve tamamen kayboldum

TLDR: boşanmak, kariyer açısından kaybolmak, işten çıkarılmak, hangi yöne ilerleyeceğime dair hiçbir fikrim yok, kendi güçlü yanlarıma veya orada hangi olasılıkların olabileceğine ve bunlara nasıl ulaşılacağına dair hiçbir fikrim yok.

45 yaşındayım, yüksek gelirli eşimden boşanıyorum. 16 yılımı, haftada 16 saat 24 saat vardiyada çalışan bir sağlık görevlisi olarak çok az para kazanarak ve haftada 5 gün izinli olduğumda (bir kez geldiklerinde) çocuklarla ilgilenerek geçirdim. Kovid sırasında baba tam zamanlı olarak evde kalmaya başladı. Dört yıl sonra iyi maaşlı ama oldukça tatsız bir çalışma ortamı olan yeni bir iş buldum ve eski sevgilimin bana taşınacağını söylediği gün işten çıkarıldım. O zamandan bu yana hiç/yetersiz istihdam ediliyoruz. Hayatımla ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok. Tıbba geri dönmeyeceğim, TSSB ve omuz sorunlarım var. Ben oldukça yeterli bir zanaatkarım ve insanlar sık ​​sık kâr amacıyla yaptığım şeyleri neden satmadığımı soruyorlar, ancak hiçbir zaman bunu yürütemedim, serbest meslek sahibi olmanın ticari kısmını yapamam. İki özel ihtiyaçları olan çocuğum var ve çocuk bakımı kaynağım yok. Yardım edebilecek herhangi bir aile ya öldü ya da saatler uzakta. Üniversite diplomam var ama hiçbir işe yaramıyor. Şu anda kendimi son derece kaybolmuş hissediyorum ve hangi yöne gideceğimi bilmiyorum. Nitelikli olduğumu düşündüğüm her işe ve ayrıca olmadığım bazı işlere başvurdum ve nadiren yanıt bile alıyorum. Oldukça iyi bir insan olduğumu düşünüyorum, insanlar benimle konuşmayı ve bana güvenmeyi seviyorlar, kendim hakkında son derece açığım ve tam bir pislik olmadıkları sürece her türden insana açığım. Ve bir şeyler yapmayı seviyorum. İnsanlarla konuşmayı ve onlara yardımcı olmayı seviyorum. Ve sıklıkla moda anlayışım ve benzersiz ilgi alanlarımla tanınırım. Bir kriz anında soğukkanlı davranmak dışında, iyi olduğum şeyi uygulamaya koymanın bir yolunu hiç bilmiyordum. Ve ne yapacağımı bilmiyorum.