Analiz felcinde 21f
Tam olarak kariyer seçmekte zorlanıyorum. Dışa dönük olmayı, insanlarla uğraşmayı, güzel sanatları, istikrarı, konum özgürlüğünü, uzun vadeli iş kapsamı odaklı kariyer alanlarını seviyorum.
Özellikle ticari becerilerle ilgileniyorum.
Öncelikle ÅŸefi seçtim çünkü doÄŸal olarak yemek piÅŸirmeye ilgi duyduÄŸumu hissediyorum, ancak birçok araÅŸtırmadan sonra bunun uzun saatler süren zor bir iÅŸ olduÄŸunu ve muhtemelen 6 gün aralıksız günde 12 saate kadar çıkabileceÄŸini anladım…
Bu yüzden çok fazla araştırma yapıyorum ve onları reddediyorum..
Masa başı işlerden nefret ediyorum.
Kafam çok karıştı. Tavsiyeniz takdir edilecektir.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Nörodiverjan Tıp Öğrencisi Yeni Bir Yol Arıyor
Herkese merhaba! Ben İtalya'da okuyan İsrailli bir tıp öğrencisiyim. 6 üzerinden 5. sınıftayım ve teorik olarak yaklaşık bir buçuk yılım kaldı ama son 7-neredeyse 8 yılımı bu 4 yıl...
Ne yapmalıyım?
Biraz baÄŸlam vermek gerekirse, 24 yaşındayım ve 21 yaşında bir oyun tasarımı ve geliÅŸtirme programını bitirdim (temelde yaklaşık bir buçuk yıl süren resmi olmayan bir yüksek lisans eÅ...
25 yaşındayım, sürekli çalışıyorum ve hâlâ maddi a...
25 yaşındayım ve para, tasarruf ve yanlış kariyer seçimleri yapıp yapmadığım konusunda cesaretimin giderek kırıldığını hissediyorum. Çok fazla finansal istikrarsızlık ve bağımlıl...
Kariyer Tavsiyesine İhtiyacınız Var
Hey, İngiliz edebiyatı alanında lisans diplomam ve film yapımcılığı alanında yüksek lisansım var, şimdi bana yüksek maaşlı bir iş getirecek hangi yolu izlemeliyim? başka bir diploma m...
29F ve hayatımla ne yapacağımı bilmiyorum
Mezun olduktan sonra hayatımda ne yapacağımı bilmediÄŸim için 20 yaşında metin yazarı olarak çalışmaya baÅŸladım. Ailem ısrar ettiÄŸi için psikoloji okumak istediÄŸim halde ekonomi bölÃ...
Kovid'den beri temizlikçilik yapıyorum
Yeni bir iş buldum. Bugün üçüncü vardiya. Başka bir otelde temizlik… Hs'den mezun oldum ve 18'de taşındım, biliyorsun, COVID o zamanlar bir şeydi. Neyse, otele-otele gidiyorum çünkü h...
Kendimi çok kaybolmuş hissediyorum.
25 yaşındayım ve açıkçası iş bir kariyer yolu bulmaya geldiğinde kendimi oldukça kaybolmuş hissediyorum. Şu anda esas olarak para biriktirmek için resepsiyonist/ön büro işinde çalış...
Kendimi boş hissediyorum. Ben vazgeçtim. 34F
Geçen yıl gerçekten zordu, perakendede çalışıyordum ve sonunda 2 akıl sağlığı krizi geçirdim ve hastaneye kaldırıldım. İkinciden sonra işimden ayrıldım. Ağustos ayındaydı ve o z...
Bazen iş arama ve bir şeyler bulma konusunda takıntılı ...
Ben var. Her gün en az bir kez bunu düşündüğümü ve gerçekten de bir şey için kıyamete doğru ilerlediğimi hissediyorum. Ayrıca heyecan verici bir hayatım olmamasının veya tonlarca ark...
Serbest çalışan herkes, yeni başlayan biriyle paylaşaca...
Hayatımda, bazı ÅŸeyleri baÅŸaramayacağıma veya gelirim için yaratıcı iÅŸler yapamayacağıma kendimi inandırmaktan yorulduÄŸumu hissettiÄŸim bir noktaya geliyorum. Åžu anda istikrarlı bir iÅ...
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

analysis paralysis is actually a really interesting way of putting it and a term i’ll borrow!
i’m a similar age to you and i go through the same thing. i’ll read up on a career i’m interested in (e.i. ux design) and by the time i’m done, all i’ve read is: frequent lay-offs, scam job-listings, etc. so, i’ll pivot and consider a different career path, like becoming a professor – the discourse is the same: impossible career path, underpaid, over-worked, etc.
it just *sucks*.
my advice – and something that’s been working for me – is to be a jack of all trades (master of none) for a bit. why don’t you just try out a career in the food industry and see if you can tolerate the long-hours. maybe it’ll be so fast paced you won’t even realize, or maybe you’ll realize you hate it and actually want a desk job. either way, it’s a win because you’ll get closer to the career and life you want.
i’m a chronic over-achiever. from the day i was born i’ve been over-compensating, and my husband often reminds me that the first careers/ jobs i do won’t or do not need to be what i do forever. that honestly helps me cope because it reminds me that i don’t need to reach perfection on the first or second trys.
tangentially, i have a friend whose dad used to be a professor – but he was denied tenure (which is the academic equivalent of being fired, tbh). he ended up becoming a mini-golf course designer and made a lot of money that way – literally the most esoteric and specific job i’ve ever heard. i love that story and i think about it all the time because it reminds me that life is just weird as heck and people who go with the flow seem to fare batter than those of us who try to control or perfect every decision we make.
best of luck 🙂