Hayatımı toparlamak için 30 yaş çok mu geç?
Stres, kaygı, depresyon ve yaşam koşulları nedeniyle hayatımı resmen mahvettim.
Ben liseyi terk etmiş, gerçek bir işi olmamış ve hayatı boyunca yalnız kalmış biriyim. 30 yaşıma 6 ay kaldı ve terapiye giderek, spor salonuna giderek, her gün evimden çıkarak ve lise diplomamı almaya çalışarak hayatımı düzenlemeye çalışıyorum. Hayatımda ne yapmak istediğimi biliyorum (terapist olmak) Ama o kadar çok zaman harcadığımı hissediyorum ki, istediğim hayatı yaşayamıyorum ve her gün sanki başka bir zayıf günmüş gibi geçip giden duyguyla mücadele ediyorum ve bu kaygımı ve depresyonumu çok daha kötü hale getiriyor.
Acaba tavsiyesi olan veya benzer durumda olan ve hayatını toparlayan var mı diye merak ediyordum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Yardıma ihtiyacım var
Tamam, haziran ayından beri okuldan uzaktım ve üniversitenin bana göre olmadığına karar verdim. Annemi daha fazla borca sokma fikrinden hoşlanmıyorum çünkü maddi olarak yardım edebi...
23M, B.Com Mezunu ve 1 Yıllık Muhasebe Deneyimi — Kariye...
Herkese merhaba, 23 yaşındayım, Hindistan'ın Mumbai şehrinden geliyorum. B.Com'umu 2023 yılında tamamladım ve yaklaşık bir yıllık Muhasebe Asistanı deneyimim var. Şu anda kariyerim iç...
Hayat tavsiyesi
Herkese selam. Eğer 40 yaşında hayatınıza sıfırdan başlamak zorunda kalsaydınız hangi beceriyi edinmeye giderdiniz? Akademik yeterliliğim yok, ancak bir miktar iş deneyimim var (son doğru...
Kayıp
Lisans diplomam var, yurt dışına gittim ve Güney Kore'de İngilizce öğretmenliği yapıyordum. ABD'ye geri döndüm ve New York'a taşınıyorum. Reddedildikten sonra reddedildi. 16 yaşımdan b...
26 yaşında, engelli ve zorlu yaşam koşullarında ne yapa...
Merhaba, Orak Hücre adında bir iç engelim olduğu ve annemle benim hayatımız 10 yaşımdan beri kökünden sökülmüş olduğu için bazı şeyleri çözmeye çalışıyorum. Çocukluğumdan ber...
Kafası karışmış
23M. Bilmiyorum, kendimi sıkışmış hissediyorum. Veri analisti olmaya hazırlanıyorum. SQL ve Excel'de oldukça iyiyim ve şu anda staj arıyorum. Hala ele alınacak çok şey olduğunu biliyorum...
Eğitimde çalışmak beni hayatımın geri kalanında yoksu...
Yasal Uyarı: ABD'den değilim, bu nedenle hikayemin bazı kısımları hiçbir anlam ifade etmiyor gibi görünüyorsa nedeni budur. Burada sistem biraz farklı işliyor. bir noktada benim için ço...
25M, buradan nereye gideceğimizi kaybettik.
Yakın zamanda 25 yaşına girmiş, yalnızca kendi adıma Lise Diplomasına sahip bir erkeğim. 2020 yılında mezun oldum ancak tüm salgın ve ailemin bağışıklık sisteminin zayıf olması ned...
İletişim ve medya alanında lisans derecesi ile k-8 eğiti...
2020 yılında kitle iletişim ve medya sanatı alanında ana dal ve çevre bilimi alanında yan dal ile mezun oldu. Kovid yurt dışı eğitim planlarımı mahvetti ve aynı zamanda iş bulamama, hat...
İkinci işimi sürdürmekle bir beceri öğrenmek için iş...
24 yaşındayım ve net servetim 80.000 (çoğunlukla hisse senedi) ve bir HCOL bölgesinde kirasız ve borçsuz bir evde yaşıyorum. Gün içerisinde haftada 40 saat olan çok basit bir BT işinde Ã...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Ask yourself what do you want to have accomplished by 40? What would make you feel good, not the world or your parents, but you.
Then ask yourself, where do you NOT want to be at 40. Like what life would 40 year old you be living in order to have to make another “Is 40 too late to get my life together?” post.
I think that’s a decent start. I turn 30 next year so I get it. A lot of us had to struggle through survival mode and are now just getting the opportunity to create a life we want. Don’t think too much about age checkpoints though. Just focus on what would make you feel proud to have had accomplished at 40 or 35 or 32, or even just in the next six months.
30 isn’t too late! You’re still young and healthy enough to get a low-level job (usually somewhat physically demanding) and build a work history. If you succeed in becoming a therapist you’ll have decades of earning a high income. You’ll be able to buy a house, travel, have expensive hobbies, retire in comfort, whatever your goals are. Even if you don’t manage to have a high level career, working full time from now on should keep you out of poverty and let you have some fun, and you’ll contribute to social security and have something to live off when you’re old.
30 is also a prime age for dating. If you’re fit put even a little effort into your looks and hygiene, you’ll be physically attractive to lots of people. Once you get a job and build up your social skills, you’ll be dateable. If you’re a woman, you still have 10ish fertile years (if you want kids). If you’re a man, you’re still young enough that your natural dating pool is fertile women (again, if you want kids).
I wasted my 20s. Not quite as badly as you did, but I hit 30 underemployed, directionless, living with my parents, never dated. Now I’m in nursing school and living with my boyfriend. You can do it too.
Good luck!