Hayatımı toparlamak için 30 yaş çok mu geç?
Stres, kaygı, depresyon ve yaşam koşulları nedeniyle hayatımı resmen mahvettim.
Ben liseyi terk etmiş, gerçek bir işi olmamış ve hayatı boyunca yalnız kalmış biriyim. 30 yaşıma 6 ay kaldı ve terapiye giderek, spor salonuna giderek, her gün evimden çıkarak ve lise diplomamı almaya çalışarak hayatımı düzenlemeye çalışıyorum. Hayatımda ne yapmak istediğimi biliyorum (terapist olmak) Ama o kadar çok zaman harcadığımı hissediyorum ki, istediğim hayatı yaşayamıyorum ve her gün sanki başka bir zayıf günmüş gibi geçip giden duyguyla mücadele ediyorum ve bu kaygımı ve depresyonumu çok daha kötü hale getiriyor.
Acaba tavsiyesi olan veya benzer durumda olan ve hayatını toparlayan var mı diye merak ediyordum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Bu gerçekçi bir hayal/tutku mu? Yoksa sadece hayal mi gör...
herkese merhaba, ben 23F ve tıp öğrencisiyim. Her zaman tıptan sonra iş açmak istemiştim, küçükken bir nedenden dolayı araba işi yapmak istedim, babamın sahibi olduğu bir araba showroomu...
NEDEN DEVAM ETMELİYİM
23 yaşındayım. Geçen yıl lisans eğitimimi tamamladım. Bilgisayar Bilimi. Yaklaşık 1 ila 1,5 yıllık staj deneyimim vardı, büyük isimler yoktu. Mezun olduktan sonra hafta içi sabah 4'ten...
Peki ya seyahat, turizm ve etkinlik yönetimi???
herkese merhaba, yurt dışında seyahat, turizm ve etkinlik yöneticiliği yapmayı planlıyorum ve önümüzdeki 5-10 yıl bunun kapsamı nasıl ve hangi ülkede yapmalıyım
Kariyer bulamayan 33 yaşında bir üniversite mezununa tavs...
Kariyer bulamayan 33 yaşında bir üniversite mezununa tavsiyeniz var mı?
ucuz çevrimiçi üniversite kursları?
ben 23F'yim. şu anda bir işim yok ama önceki işimden bir miktar birikimim var. Ailemle yaşıyorum ve %100 onlara bağımlıyım. Bir gün çalışmamı yazıp yayınlama hayallerim var ama daha g...
Hiçbir desteğim olmadan işimden ayrıldım... ve dürüst...
25F yaşındayım, gelecek ay 26 yaşına gireceğim ve Ağustos 2025'te işimden ayrıldım. Şu anda herhangi bir gelir kaynağı yok. Bazı günler kendimi motive hissediyorum… Bazı günler h...
Burada ne yapacağımı bilmiyorum biraz tavsiye lütfen
İşte buradayım, 43m Kanada'da seyahat etmeyi düşünüyorum. Bazı talihsiz tıbbi teşhisler nedeniyle engelliyim ama kendimi kaybolmuş hissediyorum ve mezun olduktan sonra her zaman yapmak iste...
yeni bir yol bulmak istiyorum Ben romatoid artritli genç bi...
Herkese merhaba! 26 yaşındayım, psikoloji alanında lisans derecem var ve müzik performansında yan dalım var ve üniversiteden mezun olduğumdan beri kariyerim neredeyse tamamen yersiz durumda v...
hayatımı mahvetmekten korkuyorum
Hayatımı idame ettirmekten korkuyorum "yanlış" Bağlamda 19 yaşındayım, liseden 2024'te mezun oldum, bir cenaze evinde taşıma işleri yaparak bir yıl geçirdim (o zamanlar cenaze ...
Daha sonra ikinci bir diploma almaya gücüm yetiyorsa, lisa...
Ordudayım ve dışarı çıktığımda üniversite masraflarını ödemek için GI Bill'i kullanabileceğim. Sorun şu ki, zaten yaklaşık 70 üniversite kredim varken katıldım, yani ilk lisans di...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Ask yourself what do you want to have accomplished by 40? What would make you feel good, not the world or your parents, but you.
Then ask yourself, where do you NOT want to be at 40. Like what life would 40 year old you be living in order to have to make another “Is 40 too late to get my life together?” post.
I think that’s a decent start. I turn 30 next year so I get it. A lot of us had to struggle through survival mode and are now just getting the opportunity to create a life we want. Don’t think too much about age checkpoints though. Just focus on what would make you feel proud to have had accomplished at 40 or 35 or 32, or even just in the next six months.
30 isn’t too late! You’re still young and healthy enough to get a low-level job (usually somewhat physically demanding) and build a work history. If you succeed in becoming a therapist you’ll have decades of earning a high income. You’ll be able to buy a house, travel, have expensive hobbies, retire in comfort, whatever your goals are. Even if you don’t manage to have a high level career, working full time from now on should keep you out of poverty and let you have some fun, and you’ll contribute to social security and have something to live off when you’re old.
30 is also a prime age for dating. If you’re fit put even a little effort into your looks and hygiene, you’ll be physically attractive to lots of people. Once you get a job and build up your social skills, you’ll be dateable. If you’re a woman, you still have 10ish fertile years (if you want kids). If you’re a man, you’re still young enough that your natural dating pool is fertile women (again, if you want kids).
I wasted my 20s. Not quite as badly as you did, but I hit 30 underemployed, directionless, living with my parents, never dated. Now I’m in nursing school and living with my boyfriend. You can do it too.
Good luck!