Hayatımı toparlamak için 30 yaş çok mu geç?
Stres, kaygı, depresyon ve yaşam koşulları nedeniyle hayatımı resmen mahvettim.
Ben liseyi terk etmiş, gerçek bir işi olmamış ve hayatı boyunca yalnız kalmış biriyim. 30 yaşıma 6 ay kaldı ve terapiye giderek, spor salonuna giderek, her gün evimden çıkarak ve lise diplomamı almaya çalışarak hayatımı düzenlemeye çalışıyorum. Hayatımda ne yapmak istediğimi biliyorum (terapist olmak) Ama o kadar çok zaman harcadığımı hissediyorum ki, istediğim hayatı yaşayamıyorum ve her gün sanki başka bir zayıf günmüş gibi geçip giden duyguyla mücadele ediyorum ve bu kaygımı ve depresyonumu çok daha kötü hale getiriyor.
Acaba tavsiyesi olan veya benzer durumda olan ve hayatını toparlayan var mı diye merak ediyordum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Hayatınızın tamamen farklı bir yöne gittiğini ne zaman...
16 yaşında: Normal bir üniversiteye gideceğimi, normal bir iş bulacağımı, bir şehirde yaşayacağımı varsayıyordum 22 yaşında: Üniversite programım için birkaç ayda bir farklı bir ...
36 yaşındayım ve hayatımı değiştirmek istiyorum
Şu anda hayattan nefret ediyorum ve nereye gideceğim konusunda gerçek bir çıkmazdayım. 36 (f) yaşındayım, ailemle yaşıyorum, son 5 yıldır tam zamanlı serbest meslek sahibi dövme sanat...
Kariyerimi seçmeme yardım et
Merhaba, şu anda lisedeyim ve kariyerim hakkında çok düşünüyorum. BT sektörünü gerçekten seviyorum ve Biyobilimi de seviyorum, her zaman yazılım mühendisi olmak istedim ama artık bunun ...
Ne *yapmam* gerektiği konusunda çok uzun süre endişelend...
Merhaba. Son zamanlarda hayatım büyük ölçüde değişti ve şimdi bir yol bulmak istiyorum, dolayısıyla burası bir yol aramayı denemek için oldukça uygun bir yer gibi göründü. Hayatımı...
23 (E) Cs Grad, hayatım boyunca 9-5 çalışmak istemiyorum...
Mayıs ayında bilgisayar bilimlerinden mezun oldum, maalesef DOGE işten çıkarmalar nedeniyle stajım bana beklendiği gibi bir iş sunmadı. Aradığımda iş bulamadım ve ağustos ayında bir de...
3 yıldır grafik tasarımdan derin pişmanlık duyuyorum
Atp Grafik tasarımla 3 yıldır ilgileniyorum, bir yılım daha var ve binlerce dolar kaybettim ve ön lobum gelişiyor ve bundan çok pişmanım. Liseden birlikte mezun olduğum diğer insanlara v...
Kodlamayı seven biri için teknoloji dışı işler?
SWE kıyametinin bir parçası olmayan, kodlamaya benzer bir alan var mı? Ve kendi başına yaşamaya yetecek kadar para mı ödeyeceksin? Ben otizmliyim ve programlama yapmaktan hoşlandığım ve b...
8 yıl aradan sonra işgücüne geri dönmenin bir yolunu bu...
Ben (45f) devam eden sağlık sorunlarım nedeniyle 8 yıldır çalışıyorum. Engelli maaşı alıyorum ama faturalarımı karşılamıyor ve borcum yönetilemez durumda. Para kazanmaya başlamam ge...
Bu iş piyasasında kariyerleri nasıl değiştireceksiniz?
26 yaşındayım, işletme yönetimi alanında lisans mezunuyum ve mutfak sektöründe üç yıllık yönetim/üretim deneyimim var. Yemek hizmeti sektöründen çıkmak istiyorum ve personeli denetle...
Otistik ve ne yapacağımı bilmiyorum
Yakın zamanda yaklaşık 300 bin liralık miras aldım. Kötü ruh sağlığı sorunları nedeniyle 18 yaşımdan beri engelliyim, ancak son zamanlarda tıbbi yardımla bu sorunları çözmeye başla...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Ask yourself what do you want to have accomplished by 40? What would make you feel good, not the world or your parents, but you.
Then ask yourself, where do you NOT want to be at 40. Like what life would 40 year old you be living in order to have to make another “Is 40 too late to get my life together?” post.
I think that’s a decent start. I turn 30 next year so I get it. A lot of us had to struggle through survival mode and are now just getting the opportunity to create a life we want. Don’t think too much about age checkpoints though. Just focus on what would make you feel proud to have had accomplished at 40 or 35 or 32, or even just in the next six months.
30 isn’t too late! You’re still young and healthy enough to get a low-level job (usually somewhat physically demanding) and build a work history. If you succeed in becoming a therapist you’ll have decades of earning a high income. You’ll be able to buy a house, travel, have expensive hobbies, retire in comfort, whatever your goals are. Even if you don’t manage to have a high level career, working full time from now on should keep you out of poverty and let you have some fun, and you’ll contribute to social security and have something to live off when you’re old.
30 is also a prime age for dating. If you’re fit put even a little effort into your looks and hygiene, you’ll be physically attractive to lots of people. Once you get a job and build up your social skills, you’ll be dateable. If you’re a woman, you still have 10ish fertile years (if you want kids). If you’re a man, you’re still young enough that your natural dating pool is fertile women (again, if you want kids).
I wasted my 20s. Not quite as badly as you did, but I hit 30 underemployed, directionless, living with my parents, never dated. Now I’m in nursing school and living with my boyfriend. You can do it too.
Good luck!