21. yaş günüm yaklaşıyor

Bu cuma 21 olacağım.

Ve ben 19 yaşımdaki aynı boktan biriyim. YaÅŸlanmaktan nefret ediyorum, özellikle de büyüdükçe daha da büyüyorum. kullanışsız ben oluyorum. Nasıl? 21 yaşında birinin iÅŸ bulması bekleniyor ama 16 yaşında birinin iÅŸ bulması beklenmiyor (eÄŸer iÅŸ bulurlarsa bu bir artı). Ve hiç iÅŸim olmadı, çaÄŸrı merkezlerinde veya fast food’da bile (benim ÅŸehrimde veya yakınında yarı zamanlı iÅŸ kültürü pek mevcut deÄŸil, ya haftanın 6 günü günde 7-8 saat çalışıyorsun ya da hiç çalışmıyorsun).

Bunların bahane gibi geldiÄŸini biliyorum ama yarı zamanlı iÅŸlere, WFH’ye, veri giriÅŸine vb. baÅŸvurmayı denedim. Åžu an itibariyle sahip olduÄŸum tek iyi ÅŸey kız arkadaşım, ÅŸimdilik zihinsel olarak beni biraz aklı başında tutuyor. Benim yaşımdaki çoÄŸu yetiÅŸkinin yaptığı gibi bir iÅŸim yok mu? Hayır. Kullanılabilir bir derece mi? Hayır. Ä°yi bir üniversitede mi okuyorsunuz? Hayır. Size çocukmuÅŸsunuz gibi davranmayan ebeveynler mi? Hayır, bende de bu yok.

Ailemin evinden çıkmak istiyorum ama izin vermiyorlar ve iş bulamıyorum bu yüzden evden çıkmak için kendi kahrolası paramı kullanamıyorum. Üniversitem de bu şehirde. Ailemle yaşamaktan ve paralarını mahvetmekten nefret ediyorum. Hayatımda hiçbir şey başaramadığım için sanki hiçbir şeyi hak etmiyormuşum gibi kendimi suçlu hissediyorum.