Tamamen kayboldum

Yarın psikiyatri koğuşundan taburcu oluyorum. Ben 23m. 2022’de içkiyle dibe vurdum ve şu anda 3 yıldır ayığım ama hayatımı asla yeniden inşa edemedim. Sanki dibimin altındaki çukurları keşfediyormuşum gibi geliyor. Bazı iyi günlerim oldu ve her zaman ayağa kalkmayı denedim. Dünyada olup bitenlere karşı duyarlıyım ve her zaman doğru olanı yapma ihtiyacını hissediyorum. Anlamla mücadele ediyorum.

Zihinsel bir çöküntü yaşadığım için üniversiteyi bitirdikten 2 hafta sonra bıraktım çünkü depresyona o kadar kapılmıştım ki ne okuduğumu (hemşirelik) hatırlayamadım. Bunu yapmak istediğimi bile sanmıyorum, bana sadece iyi bir hemşire olacağım söylendi. Seyahat etmek ve belki de boks şu sıralar ilgimi çekiyor ama korkuya kapılıyorum ve isteğim kayboluyor.

Sadece arkamda kalan sonsuz bir umutsuzluk ve huzursuzluk hissi var. Bir şey dikkatimi dağıtmadığı zaman sıklıkla ön plana çıkıyorum. Yorgunum. Kendi kendimi sorgulamayı, mantarları, antidepresanları denedim ama hiçbir şey işe yaramıyor gibi görünüyor. Mantarlar bir süreliğine harikaydı ama bence çok fazla uzaklaştı, hiçbir şeyin amacını göremiyorum. Sadece heyecanlanmayı özledim.

Minnettar olduğum iyi bir arkadaş çevrem var ama hissettiklerimi ifade edemediğim için tamamen yalnız kalma hissi beni tüketiyor. Beni mutlu görmelerini istiyorum. Hepsi benim için en iyisini istiyor ve bunu yapabileceğime gerçekten inanıyorlar ama ben bunu göremiyorum. Bir milyon insanın bana yeterli olduğumu söyleyen bir mektup yazmasını sağlayabilirim ve kafam yine de beni boktan olduğuma ikna edebilir