Mühendislik

Herkese merhaba, son birkaç aydır pek çok kariyer karmaşasıyla boğuşuyorum ve tüm düşüncelerimi tek bir yere koymak istedim. Belki burada benzer durumları yaşamış biri bana bakış açısı verebilir.

Arka Plan niteliklerim

• 18F, kısa süre önce katıldı 4. kademe CSE koleji.
• içindeydi okuldaki sınıfımın ilk 3’üPhy-94, kimya-98 bio 97 ve matematik 81 ile kurullarda %0,94..
• için gitti ilaç hazırlığı (NEET) ama gmc alamadım ..panolarla birlikte yazdım
• Diğerleri
• İçedönük biriyim, parti hayvanı değilim, arkadaş grubum yok, ders çalışma/kaydırma dışında hobim yok.
• Hissedilen bir kariyer istiyorum güvenli + anlamlı + saygın.

Karışıklıklarım

1. Tıp ve CSE
   • Tıp anlamlı geliyor ama çılgınca bir hafıza + 20’li yaşlarımın fedakarlığını gerektiriyor.
   • CSE esneklik + yurt dışına çıkma şansı verir, ancak iş güvenliği özellikle 4. kademe bir üniversitede zayıftır.
   • Hekimlik yapmadığıma pişman olmaya devam ediyorum.
2. CSE İş Piyasası
   • Bugünlerde IIT’liler bile iş bulmakta zorlanıyor.
   • İşimi ömür boyu sürdürmek için sürekli “kendimi kanıtlamak” istemiyorum.
   • Yurtdışı uzun vadede daha güvenli görünüyor (PR, istikrarlı sözleşmeler), ancak oraya gitmenin garantisi yok.
3. UPSC
   • Bir yanım UPSC’ye (statü + güvenlik) ilgi duyuyor ama diğerleri bunun “becerilerini geliştirmek istemeyen tembel insanlar için” olduğunu ve bunun başarısız bir sistem olduğunu söylüyor.
   • Yıllarımı boşa harcama riski beni korkutuyor.
4. Öğretim
   • Öğretmenlere her zaman hayranlık duymuşumdur (özellikle Kendriya Vidyalayas gibi okullarda. EdTech gösterişli olanlardan çok değil).
   • Çocuklara ders vermekten bile keyif alıyorum.
   • Ancak maaşlar pek iyi değil ve öğretmen olmanın, başarılı bir öğrenci olma potansiyelimi “boşa harcayabileceğini” hissediyorum.

Hayatta Ne İstiyorum

• Ömür boyu iş güvencesi (İşten çıkarılma korkusuyla yaşamak istemiyorum).
• Saygı (Mutlaka şöhret değil, ancak “küçük yerleşmediğimin” tanınması).
• Anlam (aslında yararlı hissettiren bir şey).
• Denge: Sadece iş için yaşamak istemiyorum ama 20’li yaşlarımı boşa harcadığımı da hissetmek istemiyorum.

Sıkıştığım Yer

• CSE’de mi kalacağım → çok çalışacağım → belki yurtdışında deneyeceğim?
• Yoksa durum/güvenlik için UPSC’yi mi denemeliyim?
• Yoksa büyümemi sınırlasa da gizliden gizliye öğretmenlik için daha mı uygunum (KV gibi)?
• Sonsuza kadar ilaçtan pişmanlık duymayı nasıl durdurabilirim?

TL;DR

En iyi öğrenci, 4. kademe CSE’ye katıldı, hâlâ ilaçtan pişmanlık duyuyor. Arasında parçalanmış:

• CSE → Yurtdışı
• UPSC
• Öğretmenlik (KV) İstiyorum iş güvenliği, saygı ve anlam “küçük yerleştiğimi” hissetmeden. Benim yerimde ne yapardın?