Kendimi çok işe yaramaz hissediyorum

21 yaşındayım. Nisan’da 22 olacağım. Ben bir illüstratörüm, illüstrasyon kursunu tam 1 yıl önce bitirdim ve tam bir yılımı dinlenmeye harcadım, çünkü o kurs beni depresyona falan soktu, kendimi her zamankinden daha kötü hissettim (hala öyleyim) ama en azından bir unvanım var. Ancak her gün bir işim olmamasının baskısını hissediyorum, hiçbir zaman normal bir işim olmadı, bazı komisyonlar aldım ve biraz para kazandım ama hepsi bu, fazla değil. Kendimi çok işe yaramaz hissediyorum, etrafımdaki herkesin yapacak bir işi var ve kendimi o kadar geride kalmış hissediyorum ki, ailem bana her zaman iş bulmamı söylüyor ve birçok yere CV gönderdim ama beni hayalet olarak görüyorlar ya da reddediyorlar. Ben böyle bir şey yapamam. Sanatımı yaparak, komisyon alarak yaşamak isterdim, her zaman istediğim şey buydu, 9’dan 5’e kadar bir hayatımın olmadığı bir işim olmasını istemiyorum, biliyorsun. İnsanların bunları gerçekten normalleştirdiğini düşünüyorum ama insanların neden böyle yaşayabildiğini veya yaşamak istediğini anlayamıyorum. İnsanlar sanatçılara değer vermiyor, sadece doktor, avukat ya da çok çalışmalı ne olursa olsun olmanızı istiyorlar.

Benim hakkımda, gerçekten kolayca tükeniyorum. Dersteyken haftada en az 1 gün derse girmemek zorunda kalıyordum yoksa hiçbir şey yapamadım, işim olursa böyle olmasından korkuyorum. hala bende var "depresyon" Daha önce de bahsetmiştim, kendime teşhis koymak istemiyorum ama bende bir sorun olduğunu biliyorum ve bir terapiste gitmem gerekiyor. İnsanlarla konuşmakta zorlanıyorum, gözlerine bile bakamıyorum ve bazen kekeliyorum. Bazı günler uyuyamıyorum çünkü her şeyi çok düşünüyorum. Çoğu gün sabah 6’da uyuyorum. Kendimi diğer sanatçılarla çok karşılaştırıyorum, ben zar zor alabiliyorken nasıl bu kadar çok komisyon alabiliyorlar diye merak ediyorum, keşke biraz alabilseydim de en azından gelecek için biriktirebilseydim

Hâlâ gencim olduğunu biliyorum ama baskı benim için çok fazla. Burada benimle aynı gemide olan diğer insanları görmek biraz rahatlatıcı.

Neyse şimdilik kelimelere dökebileceklerim bu kadar. Okuduğunuz için teşekkürler