Kendimi çok işe yaramaz hissediyorum

21 yaşındayım. Nisan’da 22 olacağım. Ben bir illüstratörüm, illüstrasyon kursunu tam 1 yıl önce bitirdim ve tam bir yılımı dinlenmeye harcadım, çünkü o kurs beni depresyona falan soktu, kendimi her zamankinden daha kötü hissettim (hala öyleyim) ama en azından bir unvanım var. Ancak her gün bir iÅŸim olmamasının baskısını hissediyorum, hiçbir zaman normal bir iÅŸim olmadı, bazı komisyonlar aldım ve biraz para kazandım ama hepsi bu, fazla deÄŸil. Kendimi çok iÅŸe yaramaz hissediyorum, etrafımdaki herkesin yapacak bir iÅŸi var ve kendimi o kadar geride kalmış hissediyorum ki, ailem bana her zaman iÅŸ bulmamı söylüyor ve birçok yere CV gönderdim ama beni hayalet olarak görüyorlar ya da reddediyorlar. Ben böyle bir ÅŸey yapamam. Sanatımı yaparak, komisyon alarak yaÅŸamak isterdim, her zaman istediÄŸim ÅŸey buydu, 9’dan 5’e kadar bir hayatımın olmadığı bir iÅŸim olmasını istemiyorum, biliyorsun. Ä°nsanların bunları gerçekten normalleÅŸtirdiÄŸini düşünüyorum ama insanların neden böyle yaÅŸayabildiÄŸini veya yaÅŸamak istediÄŸini anlayamıyorum. Ä°nsanlar sanatçılara deÄŸer vermiyor, sadece doktor, avukat ya da çok çalışmalı ne olursa olsun olmanızı istiyorlar.

Benim hakkımda, gerçekten kolayca tükeniyorum. Dersteyken haftada en az 1 gün derse girmemek zorunda kalıyordum yoksa hiçbir ÅŸey yapamadım, iÅŸim olursa böyle olmasından korkuyorum. hala bende var "depresyon" Daha önce de bahsetmiÅŸtim, kendime teÅŸhis koymak istemiyorum ama bende bir sorun olduÄŸunu biliyorum ve bir terapiste gitmem gerekiyor. Ä°nsanlarla konuÅŸmakta zorlanıyorum, gözlerine bile bakamıyorum ve bazen kekeliyorum. Bazı günler uyuyamıyorum çünkü her ÅŸeyi çok düşünüyorum. ÇoÄŸu gün sabah 6’da uyuyorum. Kendimi diÄŸer sanatçılarla çok karşılaÅŸtırıyorum, ben zar zor alabiliyorken nasıl bu kadar çok komisyon alabiliyorlar diye merak ediyorum, keÅŸke biraz alabilseydim de en azından gelecek için biriktirebilseydim

Hâlâ gencim olduğunu biliyorum ama baskı benim için çok fazla. Burada benimle aynı gemide olan diğer insanları görmek biraz rahatlatıcı.

Neyse şimdilik kelimelere dökebileceklerim bu kadar. Okuduğunuz için teşekkürler