Yani ben bir sahmım ve evdeyken sağlam bir şeyler yapmak istiyorum ama karar veremiyorum.

Aldığım yetenek hobi çünkü şu anda bir hobi. Yani çocuğum zaten 8 yaşında. Bazı sorunlar olduğundan daha fazla çocuk sahibi olamıyorum.

Artık hobi olarak yemek pişiriyorum, pişiriyorum, resim yapıyorum ve youtube’da yemek tarifi videoları çekiyorum. Ancak çevrimiçi alan çok rekabetçi olduğundan ve sınırlı doğal ışık alan son derece basit bir mutfağa sahip olduğumdan, kendi videolarımla asla mutlu olabileceğimi düşünmüyorum. Ama yine de geçen yıla kadar yaptığımdan çok daha iyi hale getiriyorum. Başkalarının tarif videolarının sahip olduğu çekicilikten yoksun. Hindistan’da kiralık bir evde yaşıyoruz ve eşim şu ana kadar neredeyse 2-3 yılda bir işi nedeniyle şehir değiştirdi, bu yüzden ben de iş bulamıyorum.

Geçmişte bilgi teknolojisi ve bilgisayar uygulamalarında yüksek lisans yaptığım gibi kod yazabiliyordum. Ama ne yaparsam yapayım bunun hayatımı daha iyi hale getirmediğini hissediyorum. Egzersiz yapıyorum, yürüyüşe çıkıyorum, çocuğuma ders veriyorum ve aynı zamanda ev işleriyle de ilgileniyorum, bu yüzden hiçbir depresyon ya da başka bir şey beni meşgul hissettirmiyor.

Yemek yapmayı seviyorum ve o kadar çok tarifim var ki video yapmak istiyorum. Ama hepsi yumurtasızdır. Ben Hindistanlıyım, bu yüzden insanlar sadece unlu mamul satmak için pişirmeye meraklı değiller. Bu yüzden mevcut kanalımda kesin ölçülerle videolar yapmayı denedim ama pek izlenme almıyor. Sanırım benim tarzım, yumurtaların pişirmenin ayrılmaz bir parçası olduğu yurtdışında istenmiyor. İzlenme sayısının az olması ve çekimlerde, montajda harcanan bu kadar zaman beni üzüyor.

Ne yapmaya devam etmeliyim bilmiyorum. Kendimi başarısız gibi hissediyorum.