İş piyasasında işler gerçekten bu kadar acımasız mı?

Hayatımla ne yapacağımı bulmakta zorlanıyorum. Teknoloji, dil ve sanat, tarih, çevre çalışmaları ve bazı meslekler gibi çok değişkenlik gösteren küçük bir ilgi alanım var. Bu ilgi alanlarıyla uyumlu potansiyel kariyerleri bir araya getirmek için tavşan deliklerine iniyorum. Sadece gösterişli veya heyecan verici görünen kariyerlere bakmıyorum, aynı zamanda bu sektörlerde bazılarının daha sıkıcı ve sıkıcı olarak değerlendirebileceği işlere de bakıyorum. Kesinlikle bu kariyerlerin her biri için birbirini yansıtan çok sayıda yorum var. Kariyerlerinde XYZ yılları olduğunu söyleyerek başlıyorlar. Sonra aynı şeyi tekrarlıyorlar; “Bir süredir bu sektörde olan biri olarak bunu kimseye tavsiye edemem. Çalışma saatleri uzun olabilir, iş zorlu olabilir ve maaş pek iyi olmayabilir. Bu çok rekabetçi bir alan ve çok fazla iş yok. Eğer ağ kuramazsanız veya birkaç yıl boyunca ücretsiz staj ile ayağınızı kapıdan içeri sokamazsanız o zaman asla içeri giremezsiniz”. Bu yorumu geçen hafta yaklaşık 200 kez gördüm. Bütün bunlar bana gerçekten cesaret kırıcı geliyor. Bu kavramlar birçok sektör ve kariyerde tekrarlanıyor ve tamamen zıt görünüyor. Her işin maaşı düşük ve berbattır, ama aynı zamanda son derece rekabetçidir ve muhtemelen iş bulamayacaksınız, öyle mi? Bu sadece günümüzün iş piyasasının gerçeği mi? Tutkularımdan hiçbiri özellikle aşırı olmadığında, herhangi bir şeyin peşinden gitmek için herhangi bir motivasyon bulmak zor. Tutkularım olduğunu bile söyleyemem ama ortalamanın üzerinde ilgi alanlarım var. Yani her şeyin berbat olduğunu, az para kazandırdığını ve son derece rekabetçi olduğunu görünce, güçlü bir tutkuyla desteklenen çılgın bir dürtüye sahip olmadan herhangi bir motivasyon bulmak çok zor. Tavsiyesi olan var mı? Bu yorumlar gerçekten orada olup bitenleri yansıtmıyor mu? Şanssız mıyım ve hepsinde aynı sorunları olan 30 kadar kariyer ilgimi mi çekiyor? Eğer bu sadece gerçekse, bu kötü duruma katlanmak için kendimi nasıl daha iyi motive edebilirim? Bir şeye derinden tutkulu olsaydım, bunları kabul etmenin çok da zor olmayacağını düşünüyorum, ama o olmadan, sanki çok gri, motivasyonsuz, ayaklarımı adım adım ileriye doğru sürükleyen türden bir hayat olacak gibi görünüyor.