Hayat yaşamaya değer görünmüyor, şimdi ne olacak?
Büyük ölçüde çalışma ihtiyacından dolayı hayatta olmaktan nefret ediyorum. Eğer hayatımın çoğunu çalışmak ve uyumak için kaybediyorsam hayatta kalmanın ne anlamı var? İş nedeniyle genellikle bitkin ve perişan olduğum günde beş saatimi kendime ayırabilmek mutlu olmak için yeterli değil.
Bunların hiçbiri asla değişmeyecek; çoğu insan bu konuda bir şey yapamayacak kadar ezik ya da cahil. Peki amaç ne? İntihar gerçekten bu noktada tek mantıklı sonuç, en azından sonunda kendim için o noktada yapmak istediğim bir şeyi yapıyorum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Lise son sınıf öğrencisi, hayatıyla ne yapacağını bi...
Bu alt dizide paylaşım yapacak doğru kişi olup olmadığımdan emin değilim ama kendimi amaçsız hissediyorum ve danışmanlarla ve ailemle konuşmaktan yoruldum. Her zaman hayatımın en iyis...
Gerçekten üniversiteye gitmek istemiyorum çünkü kendimi...
Üniversiteye giderken gemiyi kaçırdım ve hayatımın bu aşamasında olmak istediğim yerin burası olup olmadığını bilmiyorum. Gerçi bugünlerde diploma zorunlu gibi geliyor. Sadece kağıt ...
Yazılım mühendisliği dışında Bilgisayar Bilimleri der...
ABD'de yaşıyorum ve Bilgisayar Bilimleri diplomam var. Birkaç yıl yazılım mühendisi olarak çalıştıktan sonra, geleneksel yazılım mühendisliÄŸinin uzun vadede benim için uygun olmadığÄ...
Benim (24F) olası kariyer yolları hakkında pek çok şüp...
Daha gençken, konu eğitime geldiğinde aklımda diploma almaktan başka gerçek bir amaç olmadan çok farklı seçimler yaptım. Geriye dönüp baktığımda buna üzülüyorum. Pek çok farklı al...
21 yaşındayım, hayatımla ne yapacağıma takılıp kaldÄ...
yani 21 yaşındayım, Gürcistan'dayım, GED'imi 2023'te aldım, üniversite yok. 17 yaşımdan beri kendi basınçlı yıkama işimi tek başıma yürütüyorum. sorun değil, iyi yorumlar, ancak se...
Her şey aleyhimeyken nasıl iş bulabilirim?
MERHABA! Ben de (K17) bu berbat ortamdan kurtulmak için iş aramaya çalışıyorum ama sanki çıkış yolum yokmuş gibi geliyor. Geçen ay, kendi bölgemde yaklaşık 50'den fazla yerden geçtim, ...
24 yaşında, yeni üniversite mezunu, hedefime nasıl ulaş...
merhaba, umarım bana yardım edebilirsin. Yakın zamanda bilişim alanında lisans derecemle mezun oldum. Bunu para kazanmak için pratik bir seçim olarak seçtim ama hedefim sonunda uluslararası a...
23 yaşındayım, neredeyse bir yıldır işsizim ve bir son...
23 yaşındayım, perakende satış ortağı pozisyonumdan sezonluk bir iş olduğu için işten çıkarıldığım Aralık 2025'ten beri iş bulamadım ve açıkçası bu saçmalıktan o kadar sıkı...
Tanıdığım çoğu insan yüksek lisans yapıyor ve kendim...
Ailem üniversitenin finansmanına hiçbir zaman yardım etmedi. Bekarlarım bana 40 bin öğrenci borcu bıraktı. Geçen yıl çalıştım ve 23 bine düşürdüm. Yurt dışında yüksek lisans yap...
Nereye gitmeliyim?
30 milyon yaşındayım ve beş ay sonra tam zamanlı iş arıyorum. Bir ara okula geri dönmek istiyorum. Henüz tam zamanlı, anlamlı bir iş bulamadım. Yazmayı seviyorum ve bir gün Disney'de ç...
3 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
I’ll tell you what everyone tell me.
Get therapy and a new job.
In my personal experience-i can’t stress enough how much I don’t want this to happen to you-it is only a bandaid. If you aren’t careful (i wasn’t) you just end up starting over multiple times and nothing ever *happens* ya know?
Find some therapy and find something, anything you can stomach enough that’s better than what you do now.
Suicide is definitely NOT an option.
I was in a similar position. Miserable, nothing made sense and was unable to feel happiness.
The main source of my misery was work. I share your opinion. I still do.
We have to work anyway. So I figured I’d make it as easy and comfortable as possible. I quit my job and did some courses. My goal was to use my new knowledge and previous experience to find something that paid well but most importantly, offered a TON of flexibility. I found something I could do from home, no one checks my work hours, and I generally do what I want and still get to “contribute to society”, get paid, and not feel too shit.
Take a deep look at how you can improve your situation within the constraints of modern work. It will take time and effort but it can be done. Please, don’t see suicide as an option. The world (and you) has a lot to offer.
Welcome to capitalism