Üniversiteyi gerçekten özledim. Geçen sene mezun oldum ama hala yol bulamadım. Bunu nasıl yaptın?

Üniversiteyi özlüyorum, ekosistemin bir parçası olarak sürekli öğrenmeyi ve yeni şeyler öğrenmeyi özlüyorum (lütfen bana LinkedIn Öğrenme kursuna katılmamı söylemeyin). Geçen yıl mezun oldum ve bir yıl boyunca tam zamanlı çalıştım. Şimdi işsizim, çalışıyorum.

İşimden aynı düzeyde tatmin alamadım ve ayrıca 9-5’ten ve ofise gitmekten nefret ediyorum. Kesinlikle evden çalışmam ve kendi saatlerimi belirleyebilmem daha iyi. Ayrıca kendi yaşıtım olan birçok insanın yanında olmayı da özlüyorum. Önceki takımımdaki herkes benden onlarca yaş büyüktü. Sınıf arkadaşlarımda gördüğüm, akranlarımda göremediğim bildiğiniz enerjiyi, hırsı ve açlığı özlüyorum. Akranlarımı suçlamıyorum, çünkü muhtemelen çoktan bir şeyler başarmışlar, emekliliğe yakınlar ya da hayattan yorulmuşlar.

Bir yetişkin olarak sosyal hayata biraz alıştım, artık tonlarca arkadaşım olduğundan değil, sadece insanların hayatıma hayal ettiğimden daha sık girip çıkacağını kabul ettim – yürek parçalayıcı ama bununla uzlaşmaya çalışıyorum.

Üniversitede notlarımın yükselip yükselmediğini biliyordum; iyi durumdayım. Üniversiteden sonra bunu kopyalayabilecek bir ölçüm bulamadım. Bunu nasıl yaptın? Mutlu musun? Üniversite gerçekten hayatınızın en olaylı yılları mıydı?