Bırak hayat beni geçsin

Ben 30’lu yaÅŸlarında, hayatı tamamen elinden alınmış bir adamım. Uzun zamandır depresif bir sisin içindeydim, 12 yaşımdan beri kronik bir hastalığım vardı ama son 3 yılda yeni yönetim teknolojilerine eriÅŸim saÄŸladım ve kendimi bu sisten biraz da olsa çekmeyi baÅŸardım. Gerçekten 30 yaşına kadar yaÅŸayacağımı düşünmüyordum, bu yüzden hiçbir ÅŸey planlamadım ama yine de buradayım.

30’lu yaÅŸlarımın başındayım, ailemle yaşıyorum, üniversite diplomam yok (Kanada’daki üniversitenin “kolay” versiyonuna benzeyen, neredeyse lisans derecesi kadar saygın olmayan bir üniversite diplomasına sahibim) ve ÅŸu anda ofis yöneticisi olarak çalışarak çöp para kazanıyorum. Ãœstelik bu geçici bir sözleÅŸme, dolayısıyla birkaç ay içinde tam zamanlı kalıcı olarak iÅŸe alınmamam mümkün.

Küçükken üniversiteye gitmedim çünkü bu yaşta kendimi öldüreceğimi veya başka bir şekilde öleceğimi düşünüyordum. Ayrıca sağlığımı yönetmem nedeniyle kronik olarak tükenmiştim.

Hayatım bu noktada biraz berbat durumda, yaşıtlarımdan o kadar gerideyim ki tünelin sonunda hiç ışık göremiyorum. Kesinlikle psikolojik olarak durmuş bir gelişim vakası yaşadım ve son yıllarda diğer insanların uygun yaşlarda yaşadığı yaşam dönüm noktalarını aştığımı hissediyorum. Tükenmişlikten kaçınarak kariyer geliştirmeyi etkili bir şekilde hızlandırmaya çalışıyorum. Geçtiğimiz birkaç yılda dijital pazarlama, inşaat ve şimdi de yöneticilik yaptım, bir gün bana gerçekten bir hayat kazandırabilecek nelerden hoşlandığımı (veya en azından iş açısından benim için neyin tolere edilebilir olduğunu) bulmaya çalışıyorum.

Bilmiyorum, bana tavsiyesi olan var mı? Hayatta nasıl bu kadar geç inşa edebilirim? Gençken insanlar bana fırsatlar sunmak istediler ama ben bundan yararlanmadım çünkü şimdiye kadar ölmüş olacağıma tamamen inanıyordum.

Bu noktada bir hayat kurmam mümkün mü?

Herhangi bir bilgelik sözü takdir edilir. Teşekkürler.