Hiçbir tutkum yok ve çalışmaktan nefret ediyorum.
30 yaşındayım, şimdiye kadar bu işi bitirmiş olmalıyım. Ama açıkçası çalışmaktan nefret ediyorum. Yeni bir işe ihtiyacım var çünkü işte bütün gün kızgınım. Hiçbir yeteneğim, gücüm, tutkum, hayalim, özlemim ya da herhangi bir şeyim yok. Bana kalsaydı, bütün gün telefonumda düşünmeden gezinmekten başka hiçbir şey yapmadan otururdum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Zwischen zwei Lebensabschnitten
Merhaba Leute, Irgendwie, şu anda her şeyin komik olduğu bir an. Ich möchte euch meine Durum çok kötü. Ich bin im Moment vor der letzen Prüfung vor meinem Abitur. Allein das strest mich schon ...
aslında istediğim şeyden kaçmak
22 yaşındayım ve evet bunun çok genç olduğunu biliyorum. Ortaokulda olduğumdan beri oyunculuğa devam etmek istediğimi biliyordum. ama ailem beni üniversiteye gitmeye zorladı ve istikrarlı ...
Kardeşimin hiçbir hırsı yok
Yani erkek kardeşim benden 20 yaşında, benden 2 yaş büyük ama geleceğe dair hiçbir hırsı yok, iyi biri ve aynı zamanda düzgün görünüyor ama çok içe dönük, derslerinde ortalamanın ...
Ne yapmak istediğim hakkında hiçbir fikrim yok
Ne yapmak istediğime dair hiçbir fikrim yok ve hiçbir şey ilginç gelmiyor. 18 yaşındayım, ABD'de, Washington DC civarındayım. Sonbaharda üniversiteye psikoloji bölümü olarak başlamak ü...
30 yaşındayım, aşçı olarak tükendim, siber güvenlik ...
Tek kullanımlık kullanmak çünkü bunu kabul etmek zordur. 30 yaşındayım (Toronto, Kanada'da yaşıyorum) ve yetişkin hayatımın çoğunda şef olarak çalıştım. Başlangıçta yemek yapma...
Hayatım boyunca PMDD ve duygudurum bozukluklarıyla mücade...
Endometriozisim, PMDD'm var ve şimdi yeni keşfettiğim ve nasıl tedavi edeceğimi öğrendiğim bir duygudurum bozukluğum var. Her zaman sosyal olarak mücadele ettim ve hiçbir zaman bir işi uz...
Kapana kısılmış hissediyorum, becerilerimi/özgeçmişim...
Bunun sadece bir söylenti olup olmadığını veya tavsiyesi olan birinin olup olmadığını bilmiyorum ama... Özgeçmişinize uymayan işlere başvurma konusunda pek çok tavsiye görüyorum, anc...
5 yaşımdan beri Sosyal Fobim var, 29 yaşındayım. İşsi...
Bugün, plan kullanma konusunda hiç deneyimim olmayan yeni bir iÅŸe, CNC'ye (lazer kesim) baÅŸlamam gerekiyordu. Birkaç gün önce bir röportaj yaptım ve isteksiz de olsa kabul ettim. Bugün çalÄ...
35 yaşında işe dönmek
New York'ta on yıllık bir aradan sonra nihayet işe dönmeyi ümit eden bir SAHM'im. Bu süre zarfında engelli kardeşime ve son üç yıldır da kanser tedavisi sırasında anneme bakıcılık yap...
tıp fakültesine girdim ama gitmeye cesaret edemiyorum
Umarım bu yazı gündemden düşmez ama bu kararla ilgili zor zamanlar yaşıyorum. 24M, sarmaşık ligindeki bir tıp fakültesine girdim. Aynı zamanda tıp dışında da bir kariyer inşa ediyorum...
6 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
So I did this. I left a job because the manager said some very mean things to me. I came to work ready to work and happy. I would make all my patients laugh. I would make my co-workers laugh. Then it just got dull because of management.the management was always so serious. It made me sick as if im just a machine to pop money into their account for them as I made crumbs.
So I left for 4 months. The first month was great. Watched a ton of shows I wanted to watch. Slept in till 10am…. play video games till 2 am.
Then it hit. Hit that I was getting nowhere. So I applied to jobs started working part time and now full time. But now im stressed from the job and want to sleep in. I work at 4 am….. everyday.
Im searching for somthing better but at the end of the day I realise. It’s money im after and a good day schedule. So I can enjoy my free time.
Only thing to do now is try to find that Goldie locks spot in working. Where I can go to work everyday and have a good amount of time away from work to enjoy my life so its not completely taking over my daily sanity.
I understand. I was like this until recently. The only thing I can think of is taking up a new video game to get lost in. I took up sewing again but it’s because I’m motivated about my shop. Maybe you need an antidepressant from your GP?
i dont have any advice but same.
Same. I left my para job at an elementary school my sister works in. She got me that job and I moved in with her and her two kids. I was there for a year and a half, and the school was going downhill so fast (it’s a small school), teachers were leaving throughout the year and at the end of the school year 10 teachers left bc of how terrible the admin was. I left right after Christmas break, and I also left my sister’s place because I couldn’t afford it anymore and my job wasn’t paying enough for me to live on my own.
Now I’m back living with narcissistic parents at 32. And it’s hell. I’m working part time and make less than $500 a month. SO MUCH less than what I was making working at school. It’s depressing. I’m barely scraping by. Idk how I’ve made it this year. I probably would’ve put up with the job hadn’t that I couldn’t find another roommate or afford a place to live on my own.
Now that I’ve been looking for a job again, no one will hire me because I don’t have a degree in education or anything like that. So I decided to just go back to school for that. And here I am miserable again bc I have to go back to school AGAIN. I just wish I’d still have that job despite how terrible admin was. Bc the last I heard a lot of them left and a lot of things changed.
Everybody does … 9 to 5 is modern slavery
I think a lot of people feel this way largely due to a lack of encouragement. A good boss and team is a totally different world, being around people who support you is fun. But these situations are difficult to come by. I hope you will keep trying.