QuietVector0

Başka birinin böyle hissettiğini bilmiyorum.

Bir yandan kendimi sıkışmış hissediyorum ve daha fazlasını yapmam gerektiğini hissediyorum.
Ancak aynı zamanda “normal” bir yol (iş, rutin, tekrar) fikri de pek doğru gelmiyor.

Bu arada olmak gibidir; ilerlemek değil ama aynı zamanda olağan yönü de istememek.

Bu aşamadan çıkan var mı? Ne yardımcı oldu?