KaleNo4221

Bu tamamen oluşmuş bir düşünceden çok bir gözlem, ama sürekli buna geri dönüyorum.

Yıllar boyunca pek çok insanın kendini sıkışmış, kaybolmuş hissetmekten, hangi yöne gideceğinden emin olamamaktan bahsettiğini dinledim. Farklı hikayeler, farklı hayatlar ama bunda bir şeyler var... her seferinde benzer.

Kaçımızın hala büyürken bize öğretilen aynı temel modeli takip ettiğini fark etmeye devam ediyorum:

çalış / çok çalış / istikrarlı ol / işler yoluna girecek.

Ve doğruyu söylemek gerekirse bu mantıklıydı. Pek çok insan için muhtemelen hâlâ ...Devamını Oku

Artık sıkı çalışmadan istikrara kadar düz bir çizgi yok - ve yine de milyonlarca kişi bunu körü körüne takip ediyor.
İş piyasası, özellikle AI devraldıkça onları yutacak.

Ama çoğu insan hala:
- Döngüde Sıkışın: İşi Bul - CV Gönder - Reddedil
- Yararsız dereceler toplamak
- “normal” bir işin güvenlik ve büyüme anlamına geldiği fikrine yapışan

Duraklatmak ve sormak neden bu kadar zor: Artık işe yaramayan bir stratejiye mi sıkıştım?

Kendi yaşam mimarinizi oluşturmak daha zor - ama dürüst. Herkes için değil. Ama işe yarıyor.

İşi yaptım.
Tüm kitaplar, yansıma, öz disiplin.
Her denedim "Sağ" İnsanların tavsiye etmesi.

Ve bir süreliğine yardımcı oldu. Yapmayana kadar.
Şimdi kaybolmadığımı hissediyorum, ben sadece… kimsenin bahsetmediği bir yerde.
Harita bittikten sonra bir yer gibi.

Depresif değil. Aydınlanmamış. Sadece derin sessiz.
Artık ne aradığımdan bile emin değilim - yani? heyecanlanmak? gerçek? yol?

Eğer bu yerdeyseniz - nasıl geçtiğinizi duymak isterim.
Tavsiye olarak değil. Sadece perspektif.