jnllvnc

Bunu düşünürken bile kendimi çok suçlu hissediyorum.

29 yaşındayım, 5 yaşında otizmli bir çocuğun annesiyim. Sonunda istikrarlı bir terapi programına, işe yarayan rutinlere ve onu anlayan insanlara sahip. Kocam denizcilik gazisi, istikrarlı bir işi var ve bizim de bir evimiz var. Kağıt üzerinde hayatımız durağan görünüyor.

Ama oğluma konulan teşhisten bu yana zihinsel olarak uzun süredir depresyondayım. Bunun hakkında gerçekten konuşmuyorum. Kendimi kaybetmiş gibiyim. Kendim için hiçbir şey başaramadığım için kendimi zavallı gibi hissediyorum.

Şu...Devamını Oku