BMO611

İlk günden beri, onu gördüğüm ilk günden beri... Aklımın bir köşesinde hep duruyor. Köşede olsa bile çırpınıyor hep. Bu da beni sıkıyor. Sanki boynumda devamlı bir çift el dinleniyor gibi. Şimdilik boğmasa bile ihtimaller beni bitiriyor. Bir süre sonra bu durum öylesine patolojik bir hâl aldı ki; hayatta bazı şeyleri sırf onun için yapmaya başladığımı fark ettim. Son iki haftadır onu bir gün daha fazla görebilmek için staja gidiyorum mesela. Her ne kadar ulaşılmazı kovalamak öldürene kadar yorsa bile koştukça yeniden yaşadığımı hissediyorum.
...Devamını Oku

Ben okuryusuf. İstanbul’un Pendik semtinde, deniz kenarına yakın küçük bir evde yaşıyorum. Buraya taşınalı iki ay oldu, ama bu küçücük daire, yıllarca hayalini kurduğum bir hayatı temsil ediyor. Bu dört duvarın ardında, nihayet kendim olabiliyorum. Beni boğan ailemin beklentilerinden uzakta, tüm kimliğimle nefes alabiliyorum.

Ailem beni terk etti. Kadın olmayı seçtiğimde, annem ve babam için ben artık “oğulları” değildim. Annem günlerce ağladı, “Bize bunu nasıl yaparsın?” diye sordu. Babam? O, tek kelime bile etmedi. Sessizliği, annemin gözya�...Devamını Oku