Beneficial_Dish_2325

Yaklaşık 3 saat önce 21 yaşına girdim. Neredeyse sabahın üçü ve tüm gün boyunca yalnız olacağımı biliyorum. Vakit geçirecek arkadaşım yok, takılacak kimsem yok. Aile işleriyle meşgul. Yalnız bir randevuya mı gideceğim yoksa ne? Hissettiklerimden hoşlanmıyorum.

Cuma günü 21 yaşına giriyorum, üniversite öğrencisiyim ama oraya sadece sınavlar için gidiyorum, sınıf arkadaşlarımla takılmıyorum, hiç arkadaşım yok. Uzak mesafeli bir kız arkadaşım var, hepsi bu.

Benim yaşımdaki herkesin çok sayıda arkadaşı var, onlarla fiziksel olarak takılıyor, uzun araba yolculuklarına çıkıyor, gece geç saatlerde sokaklarda takılıyor, bu arada ben hâlâ ebeveynlerimle yaşıyorum, mahremiyetim sıfır ve çocuk muamelesi görüyorum. Yalnızken nasıl biraz mutlu olabilirim?

Bu cuma 21 olacağım.

Ve ben 19 yaşımdaki aynı boktan biriyim. Yaşlanmaktan nefret ediyorum, özellikle de büyüdükçe daha da büyüyorum. kullanışsız ben oluyorum. Nasıl? 21 yaşında birinin iş bulması bekleniyor ama 16 yaşında birinin iş bulması beklenmiyor (eğer iş bulurlarsa bu bir artı). Ve hiç işim olmadı, çağrı merkezlerinde veya fast food'da bile (benim şehrimde veya yakınında yarı zamanlı iş kültürü pek mevcut değil, ya haftanın 6 günü günde 7-8 saat çalışıyorsun ya da hiç çalışmıyorsun).

Bunların bahane gibi geldiğini biliyorum ...Devamını Oku

•İşim yok, bir kuruş bile kazanmadım. • İstihdam edilebilir bir derece yok. •Saygın/tanınmış bir üniversite yok. •Arkadaş yok. • 0 sosyal yaşam. •Size çocukmuşsunuz gibi davranan kontrolcü ebeveynler. •Yaşlanmaktan ve hayatta hiçbir şey yapmamaktan sürekli korkmak.

Yakında 3 gün sonra 21 yaşıma gireceğim, tüm bu kombinasyonlara sahibim ve depresyondan falan bıktım. Daha sıkı çalışmaya başlıyorum, yakında kendimi bir veri bilimi kursuna yazdıracağım ve Japonca dil becerilerimi geliştirmeye çalışıyorum. Şu anda hayatımda sahip olduğum ...Devamını Oku

Mesela bu noktada kimse kaygımı azaltamaz. Beynim artık çok yaşlandığıma inanan inatçı bir kaltak.

4 gün sonra 21 yaşına gireceÄŸim. Her yıl doÄŸum günüm geldiÄŸinde bu kaygıyı yaşıyorum, bunun birçok nedeni var. Bunun temel nedeni hayatımda hiçbir bok yapmamış olmamdır. 21 yıl hayatta kaldığınızı ve hayatınızda HİÇBÄ°R ÅžEY yapmadığınızı hayal edin. ŞÜKÃœR OLSUN, Allah'ın lütfuyla yakın zamanda bir kız arkadaşım oldu, uzaktayız ve o tıp fakültesine gidiyor, onu kıskanıyorum çünkü ben de tıp fakültesine gitmek istedim ama gidemedim, Ã...Devamını Oku

Utanç verici, biliyorum. Yarı zamanlı iş kültürünün popüler olmadığı ve en azından lisans eğitiminiz yoksa iş bulmanın zor olduğu bir üçüncü dünya ülkesinde yaşıyorum. Ama bir şekilde etrafımda benim yaşımdaki hemen hemen herkesin staj veya yarı zamanlı çevrimiçi işler vb. yoluyla bir tür gelir kaynağına sahip olduğunu görüyorum. Bir gelir kaynağına sahip olmayanlar en azından harika bir üniversitede okuyor ve istihdam edilebilir bir diplomaya sahipler.

Bu arada, memleketimdeki isimsiz bir üniversiteden biyoteknoloji alanında lisans derecesiyle bu...Devamını Oku

Kendime göstereceğim bazı başarılara sahip, düzgün, işleyen bir yetişkin olacağımı bilmiyorum.

Gerçek şu ki, hiçbir şey başaramadım, istisnai bir şey yapmadım, liseden yeni mezun oldum, ilgimi kaybettiğim bir derece okuyorum ve zaten final öncesi sınıftayım ve yeni bir yıla başlamak için artık çok geç olduğu için bırakamıyorum.

Bu ay 21 yaşında olacağım ve kahrolası bir işim bile yok, hiç çalışmadım, evet yirmi yaşındaki bir çocuk için hiç iş sahibi olamamanın utanç verici olduğunu biliyorum ve buna engel olamıyorum. Serbest çalışma...Devamını Oku