Zootopia insanları sapığa dönüştürüyor

Tamam beni dinle. Zootopia sadece bir tavşan polis ve kurnaz bir tilkiyi konu alan sevimli bir Disney filmi değil. Aslında bu, şimdiye kadar insanlığın üzerine salıverilen en tehlikeli medya aracıdır. Neden? Çünkü bu temelde bir aile filmi görünümüne bürünmüş tüylü bir işe alım reklamı.

Ä°lk baÅŸta “Vay canına, akıllı sosyal yorum, güzel animasyon” diyorsunuz. Ama sonra yavaÅŸ yavaÅŸ, sinsice bazı ÅŸeyleri fark etmeye baÅŸlıyorsunuz. Tilki havalı bir yapıya sahiptir. TavÅŸanın karizması var. DMV’deki tembel hayvanın… titreÅŸimleri var. Ve aniden beyniniz asla sormaması gereken soruları sormaya baÅŸlar. Åžunun gibi sorular: “Bu tavÅŸan neden bu kadar ateÅŸli?” Ä°ÅŸte medeniyetin çöktüğü an budur.

Bir düşünün: Eski Yunanlıların centaurları, Mısırlıların hayvan baÅŸlı tanrıları, ortaçaÄŸ Avrupa’sının ejderhaları vardı. Her çağın kendine özgü tuhaf melez yaratıkları vardı. Ancak hiçbirinin Disney’in bütçesi yoktu. Hiçbirinin yüksek çözünürlüklü antropomorfik susuzluk tuzaklarını milyonlarca masum izleyicinin zihnine doÄŸrudan ışınlama gücü yoktu.

Zootopia eÄŸlence deÄŸildir. Bu bir sosyal deney. Bir geçit ilacı. “Hahaha komik çocuk filmi”nden “DeviantArt’ta üç saat geçirdim ve artık kim olduÄŸumu bilmiyorum”a kadar özenle tasarlanmış bir süreç. Film sadece bir hikaye anlatmıyor; tohum ekiyor. Fanfic’lere, fanart’lara, cosplay’lere ve sonunda ÅŸu soruyu keÅŸfetmeye adanmış toplulukların tamamına dönüşen tohumlar: “Ya hayvanlar… ama seksiyse?”

Ve en kötü kısmı? Disney biliyordu. Bana bilmediklerini söyleme. Bu kadar damlayan bir tilkiyi kazara tasarlamazsınız. Sonuçlarını anlamadan bir tavÅŸana o gözleri veremezsin. Toplantı odasının bir yerinde bir animatör, “Bu, insanlarda bir ÅŸeyleri uyandıracak” dedi ve diÄŸer herkes başını sallamakla yetindi.

Yani evet. Zootopia bir film değil. Bu bir sapık yaratma makinesi. Kültürel bir psikopat. Tüylü bir Truva atı. Ve hepimiz buna kandık.