YILLARDIR analiz felci içinde sıkışıp kaldım
Kendime olan inancımın yanı sıra.
On yıldan fazla bir süredir (31 yaşındayım) bir iÅŸ yolu seçemiyorum. Potansiyel bir iÅŸi Google’da aratacağım ve bunun aşırı doygun olduÄŸunu okuyacağım ya da yapacak kadar akıllı olmadığımı düşündüğüm iÅŸleri eleyeceÄŸim.
Ve sonra eğer Yapmak bir şey seç, ona bir veya iki aydan fazla bağlı kalamam. Sanki aklım başka yere gidiyor ve yola olan ilgimi kaybediyorum. Ama bu tamamen başka bir sorun.
Bir şeyi seçip ona bağlı kalamıyorum. Bir kariyer bile istemiyorum, sadece bana uygun olduğunu düşündüğüm bir iş istiyorum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
25 yaşında kadın, kariyer bulması gerekiyor
Herkese merhaba. 25 yaşındayım ve ailem bana yakın zamanda sağlık yardımları olan bir kariyer bulmam gerektiğini çünkü gelecek yıl artık onların sigortasından yararlanmayacağımı hat...
MTech (IIT) 3 yıllık bir boşluk ve borçla. AI/DL'ye...
Herkese merhaba, açık bir kariyer tavsiyesi arıyorum. Bir dönüm noktasındayım ve yoluma devam etmek için gerçekçi bir yol haritasına ihtiyacım var. Bağlam: Nitelikler: Bir HTE'den Veri...
Tüm hayatınızı bir anda anlamaya çalışmak insanları ...
İnsanların kendilerini kaybolmuş hissettiklerinde en çok fark ettiğim şey, küçük bir şey yapmadan önce tüm geleceklerini çözmeye çalışmalarıdır. Baskı "doğru kariyeri seçin", "do...
Hukuk fakültesine gitmeli miyim?
CRJ'deki lisans eğitimime 21 iki yarıyıl kaldı (Polis olmak istediğimi sanıyordum, bundan ve tüm alandan nefret ediyordum) 3.9 genel not ortalamam var ve şimdi nereye gideceğimi bilmiyorum. H...
Üniversite beni perişan ediyor ve ne yapacağımı bilmiyo...
22 yaşındayım ve şu anda mezuniyetime daha iki yılı olan bir üniversite öğrencisiyim. Yüksek Lisans veya bazı bağlantılar (İngilizce ve tarih) olmadan diplomam neredeyse işe yaramaz. Ke...
29 yaşındayım ve 20'li yaşlarımı boşa harcadım....
​ 29 yaşındayım ve 23 yaşında baÅŸladığım perakende iÅŸinde hâlâ çalışıyorum. İlk baÅŸta bu sadece geçiciydi. Sonra rahatladım. Åžimdi altı yıl geçti ve sanki gözümü kırpıÅ...
Doğru yolda mıyım?
Ben (26 milyon) geçen yıl iki pazarlama işinden kovuldum. Nedeni konusunda şaşkına uğradım ve ikisi için de hiçbir zaman gerçekten bir açıklama yapılmadı. Ancak fark ettiğim bir şey...
Biyoistatistik ve Epidemiyoloji arasında sıkışıp kaldı...
Herkese selam. Hayatımdaki bir sonraki büyük adımın ne olduğunu anlamaya çalışıyorum. Bu yıl 29 yaşına giriyorum. Biri Psikoloji, diğeri Davranışsal Sağlık alanında olmak üzere ik...
Diplomamla ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok - 22 ...
ABD'nin güneyindeki bir banliyö okulunda iletişim okuyorum ve mezun olduktan sonra para için ne yapacağım konusunda aşırı endişe yaşıyorum. Zaten iki kez değiştirmiş olmama ve bir dah...
23 yaşında bir adamım ve hayatımda hiçbir şey olmuyor....
Tek bir kariyer ya da ticaret beni ilgilendirmiyor. Burada en ufak bir abartmıyorum. Yıllar boyunca, hangi alanda uzmanlaÅŸmak istediÄŸinizi anlamanıza yardımcı olması beklenen birçok çevrimiÃ...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

I completely understand. I was depressed all throughout highschool because I didn’t know what I wanted. I was such an indecisive kid and had no idea what I wanted. My friends wanted to be scientists, doctors, and engineers. I just chose to teach and stuck with it because I felt I need to commit to a path. I never even considered switching because I thought if I did, I would never decide what I wanted. Now I feel stuck in a career that I don’t think I will be able to handle in the long run. I never thought I could handle STEM even though I think we all can.
So for you, what do you want in a job? Do you prefer a career that values work life balance? A career that helps the community? A science oriented career? Think about a job and what you want from a job. It’s perfectly normal to not know what you want. It’s all about trial and error. Why dont you enroll in some community college classes to get your associates degree and find a job at the college or an office job to make some money and think about what you want. Also, stop limiting yourself. If so many people have done it, why can’t you? Stop telling yourself that you have limits.
I was like this.. still am really..
I had to come to terms with some realities about myself that were surprisingly uncomfortable
1) I thought I was intellectually impaired. I was told I was gifted, others thought I was smart, but I failed classes, failed everything I ever tried unless it didn’t bore me. Never did homework, but would engage in huge conversations online with anybody and everybody about politics, religion, philosophy, science – regardless of if I knew anything about it or not. I hated reading because it was painful, but I would pick up magazines in waiting rooms or readers digest or whatever and read it.
So it turns out that giftedness is a learning disability. It’s not the same as being smart. AND I was autistic. It’s called twice gifted. I may also have some ADHD.
I had to accept that I was more than just smart, I’m embarrassingly brilliant. It was necessary for me to stop fighting this and accept it and then learn about how to live with this reality and the issues it causes in jobs and social situations and with regards to picking up skills. I don’t talk about it except here when it’s relevant and might help someone I see myself in.
2) I had to embrace my abilities AND my limitations and work within that framework. Other people talk about focus and dedication and commitment to a career and putting in the time. None of that is relevant for me. Morality and emotion doesn’t and cannot dictate my behaviors moment by moment. My mind drives me. Boredom drives me. Curiosity drives me. And if I refuse to engage with that curiosity immediately as it hits, it makes me insane. If I try to lock my focus on one thing, it drives me crazy. I cannot control my wandering mind, a but I found that allowing myself to fill in gaps where I don’t know stuff creates a very unstable life. So when curiosity hits, I choose to engage with it. I go down the rabbit hole. Sometimes that means making notes for me to look up later, other tires it means dropping whatever I’m doing and engaging fully, immediately.
It means I pick up skills and master them incredibly fast, then get tired of them and move on. BUT that wish means I have combinations of skills that add up to career entry points that I didn’t know existed.
I have as system I developed to compile these diverse skills and find job titles and evaluate income ranges for those titles, then build a resume based on those experiences.
I’ve posted about it previously in detail or if you’re interested, let me know and I’ll post it again here