Yetişkin olarak yeni şeyler denediğimde sahtekarlık sendromunu nasıl aşabilirim?

Ne zaman yeni bir şey denesem kendimi sahtekar gibi hissediyorum. Yeterince iyi değilim, yeterince tutkulu değilim ve ayrıca buna başlamakta geç kaldım (31) ve çocukken değil. Hatta gelecekteki mühendislik kariyerimi bile bıraktım çünkü üniversitede öğrenci arkadaşlarımın çocukken mühendisliğe nasıl aşık olduklarını anlatan hikayelerden sonra cesaretim kırıldı ve ben de yetişkin bir insan olarak sanki treni kaçırmışım gibi hissettim. Sanki bir şeylerle doğmanız gerekiyormuş gibi geliyor. İçine doğduğum doğal gelen bir kariyer bulamıyorum, yeni hobiler bulmak bile zor. Ben de uzun yıllardır depresyondan acı çekiyorum, bu yüzden yaptığım şeylerden bir parça keyif almak için gerçekten çok çalışmam gerekiyor.

Kendime bu kadar yüklenmeden ve kendimi sahtekar gibi hissetmeden sadece sevdiğim şeyleri bulmak istiyorum. Ben de üniversiteye dönmek istiyorum ama yapamıyorum, zihinsel bariyer çok yüksek. Sahtekarlık sendromu olmadan iş ve hobi gibi yeni şeyleri nasıl deneyeceğinize dair herhangi bir stratejiniz var mı?