Yetersizlik duygusuyla mücadele etmek ve pratik tavsiyelere ihtiyaç duymak

Bu hikaye kısmen pratik bir sorunla, kısmen de psikolojik bir sorunla ilgilidir.

45 milyon, Ä°ngiltere’den. Ben her zaman zeki (bir dahi ya da yetenekli ya da baÅŸka bir ÅŸey deÄŸil) ve çalışkan biriydim. Okulda sınıf birincisi olan, en iyi sınav sonuçlarını alan, üniversiteye giden, mühendislik okuyan ve bir yıl yurt dışında eÄŸitim de dahil olmak üzere derece sınıfımı birincilikle bitiren çocuktum. Bunun iyi bir kariyere dönüşeceÄŸine dair beklentim vardı.

Derecemden sonra çevre mühendisliği alanında doktora yaptım, tamamladım, bazı makaleler yazdım ama yeterince iyi olmadığım hissi işte burada devreye girdi. Yine çok çalıştım, zamanında bitirdim, danışmanım benden çok memnun kaldı ama söyleyecek önemli bir şeyimin olmadığını hissettim.

Daha sonra birkaç yıl kaldığım bir firmada çalışmaya başladım, ardından araştırmacı olarak çalışmak üzere bir üniversiteye gittim. Heyecan vericiydi ve beni dünyanın her yerindeki yerlere, konferanslarda ve saha çalışmalarında sunumlara götürdü. Belki akademisyen olabilirim.

Daha sonra başka bir Avrupa ülkesinde (Hollanda) ders aldım, ancak katıldıktan kısa bir süre sonra ortamın çok zehirli olduğunu fark ettim; zorbalık, düşük düzeyli ancak sürekli akademik suiistimal. Eşimle bu sıralarda tanıştım. Evlendik ve kendisine yurt dışında görev teklifi geldi, ben de uluslararası kuruluşlara danışmanlık yapmaya başladım. Bazı açılardan ilginçti, kağıt üstünde iyi görünüyor ama bir danışman olarak giriş seviyesinde sıkışıp kaldığımı hissediyorum; bir şeylere katkıda bulunuyorum ama hiçbir zaman bir şeylere liderlik etmiyorum. Asla karar vermemek.

İşin psikolojik kısmı burası. Son zamanlarda beni çok geride bırakan birkaç akranımı düşünerek kışkırtıldım. Biri şu anda bir ABD Üniversitesinde profesördür; bir diğeri uluslararası bir organizasyonun lideri; bir diğeri uluslararası üne sahip bir enstitünün yöneticisidir.

Bunlardan bazıları olabilir "şans". Bir kariyerde erken kazanılan kazanımların, yıllar sonra büyük sonuçlar farklılıklarına yol açtığına dair bir fikir var. Ve şunu görüyorum. Bu üç vakanın hepsinde, onları taşıma bandına sokan erken kazanımlar oldu. Bir yandan da bende bir sorun olduğunu hissediyorum. Neden kötü kararlar verdim? Neden yeterince stratejik değildim?

Ä°ÅŸte pratik kısım. Artık Hollanda’ya dönme zamanı geldi (dili makul düzeyde konuÅŸuyorum) ve yine iÅŸ imkanlarının olması lazım. Ancak düzensiz CV olarak gördüğüm ve tam olarak hakim olmadığım bir dilde rol arama konusunda gerginim. Benim için olmayan bir ülkeye taşınıyorum "Ev" ve gezinmesi de bir o kadar kolay.

Kariyerime bakarsam, akademi, iş dünyası ve uluslararası organizasyonlar ile teknik bir disiplin (çevre mühendisliği) arasında yön değiştirdiğini, ancak pek çok ilgili alana (altyapı finansmanı, iklim adaptasyonu, vb.) değindiğini görüyorum.

Yani soru iki bölümden oluşuyor:

Geçmişi değiştiremem; yıldız akranlarıma kıyasla bu yetersizlik duygularıyla nasıl mücadele edebilirim? Ve yeni bir ülkede yaşamanın yolunu nasıl bulabilirim?

TLDR: 45 milyon, yıldız meslektaşlarına kıyasla kariyer yetersizliğini yansıtıyor ve kariyerine yeni bir ülkede devam etmek istiyor.