Yaşlanmanın ve bir kariyer bulmanın varoluşsal korkusuyla nasıl başa çıkıyorsunuz?
Kulağa biraz dramatik geldiğimin farkındayım ama gelecek ay 25 yaşına giriyorum ve sıradan bir şekilde çıldırıyorum çünkü hiçbir planım yok, kelimenin tam anlamıyla yok. Param yok, ne yapmak istediğime dair hiçbir fikrim yok ve ne zaman ilgimi çekebilecek bir şey bulduğumu düşünsem, güvensizlik/yeterince iyi hissetmeme/bunun bana hayatta kalmama yetecek kadar para kazandırmayacağı endişesi nedeniyle ilk engelde duruyorum.
Son zamanlarda çok fazla endişe ve depresyonla mücadele ediyorum ve bu elbette yardımcı olmuyor ve bundan gerçekten utanıyorum çünkü arkadaşlarımın çoğu yavaş yavaş kariyer planları yapmaya ve birikim yapmaya başladı ve ben de kendimi toparlayamıyorum. Birisi ne yapacağını nasıl anlayabilir? Kendimi çok sıkışmış hissediyorum
Etiketler:
Benzer İçerikler
Derece yardımı
Merhaba! Bağlam olarak, 22 yaşındayım, lisede en iyisi değildim ama bu konuda hatamı kabul edeceğim. Kendim başvurmadım ve çevrimiçi bir liseye gittim, bu yüzden ilgilenmediğim bir şey o...
Sıkıştım.
Başlık olarak sıkışıp kaldım. Henüz 21 yaşındayım ama barista olarak çalışıyorum ve yakın zamanda Ağustos ayında SSV'ye terfi aldım. Sosyal etkileşim konusunda pek iyi olmadığım...
23M zehirli bir evde yaşayan hayatımla ne yapacağını bi...
Haziran'da 24 yaşıma giriyorum ve sürekli olarak güvenimi yerle bir eden ve kendimi değersiz hissettiren zehirli, istismarcı bir evde yaşıyorum, sırf onlar gibi olabilmeyi dileyerek bütün g...
tutkularım yok ve yetenekli değilim
merhaba 20 ay ve şu anda oldukça genel bir işletme diploması için okuldayım - benim gibi okuldan hoşlanmayan biri için iki genel seçenek iş ve tıp alanında bir şey gibi geliyor ve bunun k...
Üniversiteden 28 ve 6 yıl sonra. Üniversiteden sonra haya...
Herkese merhaba, Bunu 3 yıldan biraz daha kısa bir süre önce yapmıştım postalamak. O zamanlar, üniversiteden Pazarlama alanında yoğunlaşarak İşletme diplomasıyla mezun olduktan 3 yıl s...
Hukuk fakültesine gitmeye değer mi?
Herkese merhaba, uzun süredir gizlenen biriyim, ilk kez poster yayınlıyorum. Birkaç yıldır mahkeme muhabiri/stenograf olarak çalışıyorum ve 24 yaşındayım. Ayrıca kriminoloji alanında l...
Hayatımla ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok
Yirmi üç yaşındayım ve gerçekten hayatımı değiştirecek bazı önemli seçimler yapmaya başlamam gerektiğini hissediyorum ama kararsızlık beni tamamen felç ediyor. Çalışma fikri beni ...
32A Uzaklaşıp yeni bir başlangıç yapma dürtüsü
Tüm çevremi değiştirmem gerekiyormuş gibi ısrarcı bir duyguya kapıldım. 9 yıldır aynı şirketteyim ve bu süre zarfında yılda yaklaşık 125 bin dolar kazanan bölge müdürü konumuna t...
Diplomamı aldığım için büyük pişmanlık duyuyorum. O...
Hayatımın 4 yılını planlamadığım, hatta yapmayı düşünmediğim bir şeye harcadım. Artık okul becerilerim var, bu yüzden mezun olmak bile gerçekten zordu (diskalkuli, okd, gelişimsel) ...
Üniversite danışmanının sözlerini ciddiye alman mı ge...
Birkaç yıl önce devlet üniversitesine kaydoldum ancak danışmanım radyoloji teknoloji programının son derece rekabetçi olduğunu ve kabul edileceğinizi sanmıyorum bu yüzden üniversiteden ...
4 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
My brothers your age and I recently asked him the same question. He said he has a “why”…it gets him out of bed in the morning. He has a passion for teaching and he’s worked his ass off to get his degree. Also, get a therapist. You don’t have to do this alone and sometimes the first step is therapy and medication before you can even meet a goal. Tbh, my career kinda found me but I’m probably going to switch someday and I have the same worries as you, but he inspires me. And I’m in therapy, that helps too.
Tip from a 30 y/o man. Just. Keep. Moving. Even those people that seem like they “got it figured out” could easily have their plans go to shit. Nobody is expecting you to be on some sort of timeline. Everyone’s path is unique. You can still find love. Still find new things. Still try new things. Just don’t stop. Blue Octobers song “Jump Rope” baby. Go bop that shit
I just turned 25 and i’m in the same boat. You just have to nut up, put your phone down and start doing stuff. I’m a little different because I have some savings but open a roth, start job seeking, stop spending your money until you have savings, and get out there. I’ve found that the more research I do, and the more I physically experience things, the better I feel about aging and my career. It’s all in the mindset.
Doing something, anything, can be helpful in figuring out what you want to do. Because you’ll start doing it and realize the parts you like and dislike. Now you have something to work with: trying to find something that maximizes the things you like and minimizes the things you don’t. You’ll likely need to go through several different jobs to even find some aspect of one that you like. Remember that trying out a career path isn’t like getting a tattoo. You’re young enough to make even multiple career shifts before you settle on a path. So roll the dice, pick a lane, and just move forward.
Also, pretty much everyone sucks at everything the first time they do it. You’re not alone in feeling discouraged. If it’s something worth doing, you’re going to have to work at it for a while. It sounds like maybe you didn’t have the opportunity to try anything difficult growing up. Once you decide to be persistent and get good at your first difficult thing, you’ll realize how the world works and will be less timid trying new things.