Ocak 16, 2026
Yaşamın amacı nedir?
Minnettar olduğumu söyleyerek başlamak istiyorum. Daha kötü durumda olan, iş bulmakta zorlanan, çok daha ağır koşullarla uğraşan insanlar olduğunu biliyorum. Bunun farkındayım ve sahip olduklarımı hafife almıyorum.
Ama aynı zamanda şu anda Amerika’da yaşamak, günlük olayların gelişmesini izlemek, ekonominin ve dünyanın durumunu görmek inanılmaz derecede ağır geliyor. Gerçekten acıtıyor. Bu ağırlığı taşımak ve yine de hiçbir şey olmamış gibi günüme devam etmemin beklenmesi çok yorucu.
Tamamen yandım.
Her gün uyanmak ve enerjinizin çoğunu, günün sonunda size hayatta kalmanın ötesinde pek bir şey sağlamayan bir işe harcamak zorunda hissetmek çok yorucu. Evet, başınızı sokacak bir çatınızın olması önemlidir. İstikrar önemlidir. Bunu reddetmiyorum. Ancak sürekli bir keşmekeşin içinde sıkışıp kaldığınızı fark ettiğinizde, bazı şeyleri sorgulamamak elde değil; bu, aslında yaşamak için pek fazla alan bırakmayan bir yarış.
Hayatın amacının ne olması gerektiğini anlamakta zorlanıyorum. Nihai hedef nedir? Ve açıkçası insanların “Bu nihai hedefle ilgili değil, bu arada ne yaptığınızla ilgili” dediğini duymaktan yoruldum. Çünkü gerçek şu ki çoğumuz hayatta kalmaya çalışıyoruz. Enerjinizin çoğu iş tarafından tüketildiğinde “arada kalmak” zordur.
İşten sonra eğer şanslıysanız kendinize iki veya üç saat ayırabilirsiniz. Bu süre zarfında, bir şekilde yemek yemeniz, stresten kurtulmanız, tutkularınızın peşinden gitmeniz, hobileriniz üzerinde çalışmanız, ilişkileri sürdürmeniz ve tatmin olmuş hissetmeniz gerekiyor; ardından ertesi gün bunları tekrar yapmanız gerekiyor. Her şey aceleye getirilmiş gibi geliyor. Her şey sıkışmış gibi geliyor. Çok yorucu.
Ve sonra insanlar yüzeysel tavsiyelerde bulunuyorlar: Gününüzü daha iyi planlayın, yemek hazırlayın, telefonunuzu kapatın, herkesin 24 saati aynı. Ama bu küçümseyici bir duygu. Zaten her gün mücadele ederken neden “tatmin edici bir yaşamın” bir versiyonuna ulaşmak için sürekli olarak seçip seçmek, optimize etmek ve kendimizi mahrum etmek zorunda kalalım ki?
Bu döngü duygusal, zihinsel ve fiziksel olarak yıpratır. Tüm enerjiniz işe gider. Ertesi gün için hazırlanmaya başlamadan önce belki birkaç saatiniz vardır. Hafta sonları, sosyalleşecek veya yeniden insan gibi hissedecek enerjiniz varsa bile şanslısınız.
Ve izin zamanı hakkında konuşalım. Şirketiniz size yılda 365 günün 12 ila 15 gününü PTO veriyorsa şanslı sayılırsınız. Bu tek başına çok şey söylüyor.
Kurumsal işlerde çalışan birçok insan için, günde sekiz saat ekranın arkasında oturarak başka birini daha zengin ediyorsunuz. Evet, iş yaşam tarzınızı finanse ediyor ve bunu inkar etmeyeceğim. Bir istikrar duygusu sağlar ama bu bile kırılgan hissettirir çünkü her şey bir anda elinizden alınabilir.
Bu yüzden kendime şu soruyu sormaya devam ediyorum: Bütün bunlar ne için?
Ve bunu dramatik ya da depresif bir şekilde kastetmiyorum. Gerçekten anlamak istiyorum. Bu kadar büyük bir kısmı bakımla ilgiliyken hayat nasıl olmalı? Sadece faturaları ödemek için sürekli olarak para karşılığında zaman ve enerji alışverişinde bulunduğunuzda, tekrar tekrar?
Kafamı toparlayamadığım kısım bu.
Etiketler:
4 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
I would say the first part of life is survival. Everything has to do something to survive understanding some have it easier that others. You have the skill.
The second I see is to experience. Everyone and everything gets to experience life in their own way and new experience is what makes our world grow. It’s always going forward looking for new things. We are always more advanced than our parents.
So for you, if survival is hard maybe look at ways to make it better. New job, new role, subtle changes in effort or even see if you can work for yourself. Find a way to change the job to add new experiences to it.
Second, explore what you can do outside of the job to find new experiences.
This is not world changing info but small changes over time can make a difference and find yourself in a new mental state. Standing still is not the option.
The continual pursuit of that which brings you joy.
Seek a cause you care about and see how you can add value and contribute to it. This will increase your sense of connection and belonging with your community and the world, which will increase your self-esteem and self-worth. It will give you a purpose in life.
Also, it is not the daily, repeated activities that make us drained, but rather the purpose behind them. We all do similar things to get through life, such as working, schooling, eating, exercising, and sleeping. But the thing that determines how happy and fulfilling those activities become for you is based on your reason/purpose for doing them.
If you have a cause that you’re passionate about and are making an effort to add value and contribute to it, then you have something to look forward to. Your daily activities will become meaningful and purposeful because those activities keep you alive to support something you care about.
Try out difficult causes and see which one best fits you, if you don’t know which one.
Research a cause that interests you, and put 1-2 hours weekly into getting involved with it. It could be during the weekdays or weekends, depending on how your lifestyle is. The moment you start doing something meaningful to make the world a better place, you will feel better and find meaning in life.
The purpose of life is about doing things that give you meaning, purpose, and fulfillment. When you keep those emotions alive, you will start to feel that your life is worth living.
I don’t think there is an end goal. Does there have to be? I suppose it’s just to live as comfortably as possible for as long as possible. I think any idea like you’re supposed to achieve something or whatever is purely invented by us because we can’t stand the thought that it’s just random.