Kasım 22, 2025
üzgünüm ve sıkışıp kaldım
Ben (30f) sayısız alanda bulundum. Gazetecilik lisansım var, maaşının pek iyi olmadığını fark ettim ve kefaletle serbest bırakıldım. Pazarlamayı denedim. Kefaletle serbest bırakıldım. Daha sonra bugün hala içinde bulunduğum uzun bir yönetici asistanlığı işine başladım.
Yorgunum ve yandım. İdari işler çok monoton ve kendimi işime adamakta zorlanırken buldum kendimi. Artık performansım darbe alıyor çünkü çoğu gün işleri bitirmek için yeterli motivasyonu hissetmiyorum. Ve bu çok kolay… peki neden tıklanmıyor? 4 yıl oldu.
Ayrıca 4 yaş altı 2 çocuk annesiyim. Çocuklarımı seviyorum ve evimi seviyorum. Artık hiçbir şeyden zevk almıyorum. Hiçbir şeye tutku duymuyorum.
Bir süre sağlık idaresinde çalıştım ve çevreyi çok sevdim. Ayakta tedavi kliniğindeydim ve hastalarıma iş planlama, onlarla etkileşim kurma ve onlara yardım etme konusunda çok iyiydim. 18 yaşında hemşireliğe başlamayı düşündüm, sonra 21 yaşında, sonra tekrar 26 yaşında vb. Hiç yapmadım. Artık yapabileceğimi sanmıyorum çünkü ben bir anneyim, yeni bir ev aldık, okul ve zaman aslında sahip olmadığım lüksler.
Ben ne yaparım? Ne yapardın? Dürüst olmak gerekirse kendimi çok kaybolmuş hissediyorum.
Etiketler:
6 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Being a mom of 2 and under 4 is a full time job already. I understand if you feel demotivated and burnt out at work; it’s tough.
What would I do? Get all the help I could get. Like, asking family members for help. Neighbours to babysit. Or even anything from local non profits to take some pressure off.
I’d also keep cruising at work (just enough to not get in trouble). Find ways to get in your boss’ good side. It’s not about the work that you do, but having good attitude and knowing who you know at work who can back you up.
Good luck!
You’re shouldering a lot – it’s so hard to work in an environment that doesn’t feel fulfilling because we spend so much of our lives working. And having young children – it’s a handful. We don’t live in times where communities were more integrated and supportive and everybody pitches in….capitalism and the rising cost of living.
It is so normal for you to feel lost right now.
It would be valuable to understand what you really liked about the outpatient clinic. It sounds like doing something meaningful and engaged with other humans (instead of just administrative tasks) is really what is appealing. It sounds like you feel drawn to some kind of healthcare or helping profession. Nursing school is tough and full on – it’s a very hands on job. But there might be opportunities for you to explore adjacent jobs – like being a therapist – so many schools offer these degrees online now. It might just take a bit longer to get there. Returning to healthcare administration seems like an option too – you already mention liking the environment, the work and being good at it. Being in that environment might help you move in other ways in the healthcare environment, if you don’t want to stay in administration.
Why not become a teacher? You get a pension, and only work 9 months
Seems like soul work is need and deep self exploration
So the kids aren’t enough?
I always thought for people in less interesting jobs, the kids made it worth it
burnout is normal in any job, but you have plenty to work for being a new mother, can I ask why you are confiding to the internet instead of your husband which should be like a partner you can communicate with,