Mart 8, 2026
Üniversiteyi bıraktım, 4 yıl geçmesine rağmen hâlâ gösterecek bir şey yok
Merhaba arkadaşlar benim adım Faris ve Sudanlıyım
Hikayem aslında 2019’a kadar uzanıyor, benim ülkemde lisenin son yılında ulusal bir sınava girdiğiniz veya üniversiteye giriş sınavı diyebileceğiniz bir sistem var, ancak yüzbinlerce kişi sizinle aynı anda oturuyor.
Sonuçlarınıza göre bir ana dala kabul edilirsiniz (%93 veya üstü sizi tıp fakültesine götürür, %83 veya üstü sizi istediğiniz herhangi bir mühendislik programına götürür vb.) ben de sınava girdim (tıp fakültesine bakıyordum) ve %84,3 puan aldım, ülkenin en prestijli üniversitesinde petrol mühendisliği okumayı kabul ettim, hala yapacağımı düşündüğüm bir bölüm değildim, bu yüzden geçen yılı tekrarladım ve 2020’de tekrar oturdum (evet tam bir yıl beklemeniz gerekiyor) (çünkü ülke çapında ve yıllık olarak planlanıyor) yoğun çalışma ve sıkı çalışmanın ardından hala %89,60 puan aldım ve tıp fakültesi eğitimimi finanse etmek için yılda 1200$’ım olmadığı sürece hayallerime veda etmeliyim
Ben de yaptım, başvurdum ve bir makine mühendisliği okuluna (en iyi üniversite) kabul edildim, buna dayanamadım, çalışmadım, derslere katılmadım ve tüm sınavlarımdan kaldım ve bir daha asla gitmedim
Şu anda umurumda değildi çünkü bir yıl sonra yurtdışında burs başvurusunda bulunuyordum ve iç savaşımız patlak verdi ve vahşetler, yerinden edilme, Mısır’a göç, sonunda Mısır’dan sınır dışı edilme vb.
3 yıl daha geçti
Şimdi 22 yaşındayım, hiçbir şeyim yok, işim yok, param yok, eğitimim yok
Kelimenin tam anlamıyla hiçbir şey
Kayboldum ve gerçekten kafamın içindeki seslere son vermek için bunu bitirmeyi düşünüyorum
Her türlü tavsiyeyi veya rehberliği esirgebilirsiniz, gerçekten çok yardımcı olur
çok çok teşekkür ederim
Etiketler:
2 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
man that’s rough, but you still only 22 and been through way more than most people even imagine, war and deportation is no joke, try to hit any local ngos, refugee orgs, language or digital skills programs, even small certs online, anything that moves you a bit forward, you only need one foothold to start climbing but getting that first step is a pain with how messed up everything is and how hard it is to get a decent job now
26 and no degree. Worked dogshit job here and there. Still combating desire to end it all.
I was better than most kids until certain one point. Also full of enthusiasm to become academically successful.
But when my mom and dad split everything fell apart. i had to move to a bad neighborhood and sub optimal school also live with my mom’s boyfriend in a 1×1 shitty room. Had to see my mom fuck her boyfriend also.
I developed a bunch of mental illness including OCD and depression + body dysmorphia. I ended up playing videogame all day everyday. I still suffer from relentless humiliation of not becoming the academically successful person i was supposed to be. But shit happens to some people and our accomplishments in our lives are not dependent on our inherent value such as diligence.. It’s as much in your control as your skin tone is.
I will die to become 22 again though. It’s a nice age to start studying. Just do it again. If you think you’re old and let yourself go you will find yourself trying to do it again at 26 lol.