üniversitedeyim hiçbir tutkum yok ve hayatımla ne yapacağıma dair hiçbir fikrim yok

18f. Şu anda 3.67 not ortalaması ile hemşirelik öncesi için bir topluluk kolejine gidiyorum.

sorunum, aylardır bir çöküş içinde olduğum için bu yılın sonbaharında başlayacak olan hemşirelik programına son başvuru tarihini kaçırmış olmamdan kaynaklanıyor. danışmanım başvurabileceğimi söyledi "ilk olarak şubat ayına kadar" ve bunu, başvuruların Şubat’ta AÇILMASI ve çayları alıp (hemşirelik öğrencileri için standart test) başvurmak için daha fazla zamanım olması olarak yanlış anladım. Hayır. son tarih 1 şubattı. bir ay oldu ve uzun zaman önce başvurmam gerektiğini yeni fark ettim. tamamen benim hatam. 2027 baharında başlamak için başvuruda bulunabilirim, ancak bu bana zamanımı boşa harcadığımı hissettiriyor (bir işim yok, sadece çalışıyorum) ve minimum başvuruyu zamanında yapmadığım için böyle bir başarısızlık hoşuma gidiyor.

çaylar için bile çalışmadım (ki bu da cc’de hemşirelik çok rekabetçi olduğu için gerçekten iyi bir not almam gerekecek), bugünlerde çalışmıyorum bile, çabaladığım tek zaman iyi notlar almak için son teslim tarihlerinin olduğu GÜN, vb. Çalıştığım şeyden keyif alıp almadığımı bile bilmiyorum. Başkalarına bakma konusunda iyi olup olmayacağımı bile bilmiyorum. Sosyal açıdan o kadar tuhafım ki, iyi olmaya çalıştığımda bile her zaman başarısız olduğumu hissediyorum.

Muhtemelen okul değiştirmeyi düşünüyordum ama yakınımdaki kolejler daha çok üniversitelere benziyor. Aralarından seçim yapabileceğim ÇOK daha fazla şey beni düşünmeye zorluyor "GERÇEKTEN hemşirelik yoluna gitmek istiyor musun? belki daha çok hoşuna giden bir şeyi seçebilirsin". kafamdaki bu şüphe, mevcut kariyer planımla ilerleme konusunda beni çok tereddüt ettiriyor.

hakkımda – hayatımın büyük bir bölümünde depresyonla uğraştım ve son zamanlarda yine oldukça kötüleşti (burada belirtmeme izin verildiğinden emin değilim, ancak temel günlük işlevlerde sorun yaşadığım noktaya geldi). Sanırım kayıtsız kalmamın ve o aptal son teslim tarihinin aklımdan geçmesine izin vermemin nedeni bu. uyanıyorum, okula gidiyorum, asgari düzeyde ödev yapıyorum (son dakikada ödev), kimseyle konuşmuyorum, bütün gün yatakta çürüyorum, sonra uyuyorum. şu anda yaşadığım hayattan nefret ediyorum ve keyif aldığım bir hayatı bir gün şekillendirip seçemeyeceğime dair hiçbir fikrim yok. hiçbir şeye tutkum yok hiçbir şey beni ilgilendirmiyor.

sanki sonsuza kadar bir çukurda yaşayacakmışım gibi geliyor ve çoğu zaman hayatımı umursamasam da hep böyle hissedeceğim düşüncesi beni korkutuyor. Lütfen, artık ne yapacağımı bilmiyorum ve yardıma ihtiyacım var.