TIFU kız arkadaşımın ailesini yok ederek :(

Bir yıldan fazla bir süredir harika bir kızla çıkıyorum. Oldukça soğukkanlı ve ilerici ama ÇOK muhafazakar protestan bir aileden geliyor. Açıkçası, onun evlatlıktan reddedilmemiş olması şaşırtıcı; ebeveynleri ve kardeşleri belli ki onu çok seviyorlar ama ne zaman ziyarete gitsek, onun yaşam tarzı seçimlerini onaylamadıklarını dile getirmekten çekinmiyorlar. Neyse ki hepsi samimi ve kaygılar medeni bir şekilde dile getiriliyor, bu nedenle ses yükseltilmiyor ya da incinen duygular olmuyor, ancak ailenin bir parçası olmadığım için bu dersler benim için oldukça rahatsız edici. ÖZELLİKLE ailesinin eleştirilerinden kurtulamadığım için.

Tahmin edebileceÄŸiniz gibi onları pek ziyaret etmiyoruz. ÇarÅŸamba akÅŸamı bir akÅŸam yemeÄŸi daveti yapma nezaketini gösterdiler ve onları yaklaşık bir aydır görmediÄŸimiz için bu konuyu ele aldık. Ara sıra yapılan tuhaf, onaylamayan nidalara raÄŸmen (ÅŸimdiye kadar ikimiz de alışmıştık) iÅŸler iyi gidiyordu… ta ki onun ve benim birlikte yaÅŸamayı düşündüğümüzü aÄŸzımdan çıkana kadar. O noktada babası bana ÅŸimdiye kadar gördüğüm en soÄŸuk bakışı attı. Ve bana dik dik bakmayı bırakmadı. O andan itibaren, her konuÅŸtuÄŸumda sözümü kesmekten, bana hakaret etmek için Ä°ncil’den alıntılar yapmaktan veya söyleyeceÄŸim her ÅŸeyi bir ÅŸekilde yalanlamaktan çekinmedi. Daha önce babasıyla tam olarak aynı fikirde olmayabilirdim ama yine de iyi anlaşıyorduk… kesinlikle kaba, iÄŸrenç ve özellikle çatışmacı davranıyormuÅŸ gibi görünüyordu. Artık son derece soÄŸukkanlı bir adamım ama o kadar bana saldırdı ki akÅŸam yemeÄŸi sırasında dört kez izin almak zorunda kaldım çünkü beni sinirlendiriyordu ve sakinleÅŸmem gerekiyordu. Kızının ve karısının onun kaba tavrı hakkında yorum yaptığı birçok durum vardı ama o bunları tamamen görmezden geliyor gibiydi. Bu adamın beni kışkırtmaya çalıştığı belliydi.

Tatlıdan sonra kız arkadaşım ve annesi bulaşıkları yıkıyor, beni ve babasını yemek masasında yalnız bırakıyoruz. Kısa ve tuhaf bir sessizliÄŸin ardından bana neden bu kadar kızdığını doÄŸrudan ona sormaya karar verdim. Kızının bir aileyle birlikte yaÅŸaması fikrine tüm kalbiyle karşı olduÄŸunu açıkladı. "vicdansız kafir" (gerçek sözleri) neredeyse garantili evlilik öncesi seks gibi. Bu noktada onun saçmalıklarından bıkmıştım ve bir doz gerçekliÄŸin onu düzelteceÄŸine karar verdim, ama duygu kesinlikle beni yendi ve konuÅŸmam inanılmaz derecede kabaydı. "Kızınızı hayal bile edemeyeceÄŸiniz türden garip krakerlere dönüştürmenin ve vücudundaki her deliÄŸe çeÅŸitli nesneler yerleÅŸtirmenin birkaç haftadan fazla sürdüğünü düşünüyorsanız, o zaman bilerek cahillik ediyorsunuz." Kendimi savunmak gerekirse, dürüst olmak gerekirse… o gülünç derecede müstehcen. Yine de bu kadar saygısız olduÄŸum için kendimi kötü hissediyorum.

Daha önce hiç öfkeden dolayı yumruk yememiÅŸtim, bu yüzden 64 yaşındaki bu adam masanın üzerinden atlayıp bana vurduÄŸunda tamamen hazırlıksız yakalandım. Düzenli olarak spor salonuna giden biriyim ve geçmiÅŸte dövüş sanatlarına katıldım, ancak bunların hiçbirinin önemi yoktu – birdenbire sırt üstü yattığımı ve daha önce çok iyi anlaÅŸan bu yaÅŸlı adamın kanlı bir öfke içinde tepemde olduÄŸunu biliyordum. Sandalyem devrildiÄŸinde kafamı yere vurduÄŸum için hâlâ sersemlemiÅŸ haldeyken, onun ÅŸiddetli darbelerini savuÅŸturmak için yapabileceÄŸim tek ÅŸey buydu. Karısı ve kızının onu benden çekmesi sonsuzluk gibi gelmiÅŸti. AyaÄŸa kalktım ve gözüme damlayan kanın acısını hissedebiliyordum. Tadını aÄŸzımda hissedebiliyordum. Hâlâ başım dönüyordu ve kafam karışıyordu ama oldukça sert darbeler yediÄŸim açıktı. Yaşımın neredeyse iki katı olan birinin bana kıçımı uzatmasından biraz utansam da yine de kazandığımı hissettim. Sanki saatlerce benim üzerimde çalışmasına raÄŸmen onu çıldırtmışım gibi.

Kız arkadaşım beni banyoya götürdü ve yaralarımı dikkatle tedavi etmeye baÅŸladı. Alt kattaki yemek odasında annesiyle babası anlaşılmaz bir ÅŸekilde ileri geri bağırıyorlardı; Adını söylediklerini duyduÄŸumda ona kendi başıma iyi olacağıma dair güvence verdim ve ailesiyle ilgilenmesi için onu teÅŸvik ettim. Kız arkadaşımın sesi de koroya katılsa da, daha anlaşılmaz bağırışlar duyuldu. Kaşımdaki kanamayı durdurmayı baÅŸardığım sıralarda ceketimle birlikte geri döndü ve basitçe şöyle dedi: "Biz gidiyoruz." Onu ÅŸimdiye kadar gördüğümden daha öfkeliydi ama yine de kendine hakim olmayı baÅŸardı. Normalde anne ve babasının evinden ayrılırken sevgiyle vedalaşırdık… sıcak tokalaÅŸmalar, kucaklaÅŸmalar, refah dilekleri ve bereketler olurdu. Ama bu sefer deÄŸil. Bu sefer yemek masasında yalnız başına aÄŸlayan sadece annesi vardı; veda etmek için bile durmadık. Babası hiçbir yerde bulunamadı. Arabaya binip garaj yolundan çıkarken sessizlikten baÅŸka bir ÅŸey yoktu. Yolun birkaç kilometre aÅŸağısında kız arkadaşımın gözlerinde yaÅŸlar olduÄŸunu fark ettim. Onun yanında olmak, onu bir ÅŸekilde rahatlatmak istiyordum ama bunu nasıl yapacağımı bilmiyordum. "Bunun hakkında konuÅŸmak ister misin?" SessizliÄŸi bozacak daha hoÅŸ bir ÅŸey bulamadığım için kendimi aptal gibi hissederek sordum. "Åžu anda deÄŸil" dedi, sesi duygu seli karşısında gergindi. Ellerimden birini onun ellerine koydum ve hafifçe sıktım, tek kelime etmeden hazır olduÄŸunda onun yanında olduÄŸumu bilmesini saÄŸladım. Yüzünden büyük, ağır gözyaÅŸları akarken bile hıçkırarak aÄŸlamayı reddederek geri çekildi. Yolun geri kalanını hiçbir ÅŸey söylemeden sürdük.

TL;DR: SO’nun babası kasıtlı olarak düğmelerime SERT basıyor. Ona kızını iyice becerdiÄŸimi söylüyorum. Bana fiziksel olarak saldırıyor. Herkes kaybeder.

Bazı beyinsiz pislik suratlara şunu söylüyorlar "yapay zeka" oluşturulmuş, HAYIR seni embesil bokçuk pislik, öyle değil. Bu bok 11 yaşında. Lütfen bir insan yazısı ile kahrolası bir yapay zekayı birbirinden ayırabilecek kadar bilinçli olun, sizi salak değil!