Teknolojiyi bırakmayı düşünüyorum

25 yılı aşkın bir süredir teknoloji alanında, ana bilgisayar desteğinden Linux yöneticisine, Linux mühendisine ve son olarak geliştiriciye kadar çeşitli rollerde çalışıyorum. Son on yıldır giderek daha da kötüleşen tükenmişlikle uğraşıyorum.

Aslında, yüksek faizli mortgage krizi sırasında üç yıl işsiz kaldıktan sonra 2013 yılında teknoloji alanından ayrılmak istedim. Ama kaldım çünkü kendimi geçindirmeye ve emeklilik için para biriktirmeye ihtiyacım vardı.

Bu günlerde, aslında bir geliÅŸtiriciyim ama gerçekte pratikte deÄŸilim. Çok fazla yeni projede görevlendirilmiyorum ve çoÄŸunlukla üretim destek iÅŸleri yapıyorum. Yakın zamanda bir DevOps rolü için röportaj yaptım ancak programlama testini geçemedim. Daha önce REST API’leri oluÅŸturmuÅŸtum ancak bu yedi yıl önceydi; öğrendiklerimin çoÄŸunu unuttum. Bu becerileri düzenli olarak kullanmadığınızda zinde kalmak zordur.

ne zaman ben Yapmak Kod yazmam gerektiğinden genellikle oldukça hızlı bir şekilde eski hızıma dönebiliyorum. Ama dürüst olmak gerekirse artık aktif olarak çalışmıyorum veya pratik yapmıyorum. Gerçekten tükenmiş durumdayım ve boş zamanlarımı kod yazarak veya programlama çalışarak geçirme düşüncesi bana hiç çekici gelmiyor.

Her zaman tamamen analitik olmaktan çok, sezgisel ve yaratıcı bir düşünür oldum. Olayları elektronik tablolar ve katı mantıkla değil, hayal gücüyle, metaforla ve kalıpla işliyorum. Bu farklılık, kültürün yaratıcı veya insan merkezli düşünme yerine hiper-analitik problem çözmeyi ödüllendirdiği teknoloji alanında kendimi çoğu zaman yabancı gibi hissetmeme neden oldu.

Liberal sanatlar alanında önlisans derecem var ve medya ve iletişim sanatlarında (dijital sanat ve animasyon) birkaç yıllık dersim var. Ancak bu günlerde sadece son derece yetenekli dijital sanatçılar istikrarlı bir iş bulabiliyor gibi görünüyor ve ben de orada pratik yapmıyorum. Ben doğası gereği daha yaratıcı ve sezgisel bir tipim ama analitik işler her zaman faturaları ödemiştir.

Maalesef bu yaÅŸam tarzı artık sürdürülebilir deÄŸil. 46 yaşındayım ve teknolojiden artık yaÅŸlandığımı hissediyorum. Ä°ÅŸ benim için yorucu ve açıkçası anlamsız bir hal aldı. Tamamen tükenmeden önce kendinizi ancak çok uzun bir süre içsel doÄŸanıza karşı gelmeye zorlayabilirsiniz – ve sanırım o noktaya ulaÅŸtım.

Buradan nereye gideceğimi gerçekten bilmiyorum. Aynı zamanda distimi ile de uğraşıyorum, bu da yön bulmayı veya motivasyonu bulmayı daha da zorlaştırıyor.