Tampa Auto Gallery’den Lamborghinis alırken sorun yaşayan başkası var mı?

Ben de bir araba satın aldım ve banka havalesini 12 Eylül 2024’te Tampa Oto Galeri’nin sahibi Tony F.’ye yaptım. Bu adam, işyerine geldiğimde ilk önce benden kaçtı çünkü onu çömelmiş masasının arkasında bir şey koklarken gördüm… Kimseyi bir şey yaparken yakalamaya bile çalışmıyordum sadece bir homurtu sesi duydum ve merakımdan baktım, tıkalı burun deliğini kim açmaya çalışıyordu? Bakın Tony F. sırtı bana dönük olarak dışarı fırlayıp “ortak arkadaşım Jose ile konuş!” diyor. Ve kapıdan dışarı koşuyor. Kız arkadaşım, “Bu çok doğruydu! BUNU GÖRDÜN MÜ?!” İkimiz de gülmeye başladık. “Birkaç gündür ayaktaymış gibi görünüyordu.” Ben de onunla aynı fikirdeydim. Bu bir cumartesi sabahıydı. Önceden aramıştım, hatta Cars.com gibi otomobil alımına yönelik reklam platformlarından birinden mesaj gönderdikten sonra kendisiyle konuşmuştum.

Bu kedi arka kapıdan koşup bizden kaçıyor! Arkasından takip eden bir kız bize sanki çok üzgünmüş ve orada olmaması gerekiyormuş gibi bakıyor. Ben gülüyorum, kız arkadaşım gülüyor ve o gün bir Lamborghini satın alma isteğimizi sürdürüyoruz. Önemli değil. Jose harika bir satıcıydı. Çok harika dostum. Onu ölesiye sevin. Her şey yolunda gidiyor, evrakları dolduruyoruz, ilk iş Wells Fargo’nun banka hesaplarına havale etmesini ayarlıyorum. Araba için toplam 107 bin dolar ödemeyi kabul ediyoruz. Jose arabayı benim için birkaç kez çalıştırdı, harika bir iş adamı. Hiçbir şey düşünmüyorum. Satın alma işleminin ardından sevinçle Siesta Key’e dönüyoruz ve kutlamak için akşam yemeğine gidiyoruz.

Pazartesi geçiyor ve banka havalesini yapıyorum, Jose beni arıyor ve ödeme için teşekkür ediyor, araba tamircim Atlanta’dan geliyor ve arabayı almak için benimle birlikte gelecek, Tampa’ya gidiyoruz ve alçakta iki stop lambasının çalışmadığını fark ettik. Seni bilmem ama ben mi? Bir araba için 45 bin doların üzerinde bir şey ödüyorsam. Arka lambaların çalışmasını istiyorum. Lamborghini sahibi olduğum ilk günümde bu bayilik ampul gibi küçük kozmetik şeyler konusunda tembelleşti diye heyecanlanmak istemiyorum. Bunun kolay bir düzeltme olduğunu düşünüyorum ve o zamandan beri onları kendim değiştirdim ve kolay bir ifadedir. Artık bunları ışık başına 20 dakikadan daha kısa sürede kendim değiştirebiliyorum.

Yani kokmuş sahibi bu gün daha az kokmuş durumda ve bana arabayı gece boyunca orada tutmasına izin vermemi ve adamının “Özel Lamborghini aletleriyle” gelip arka lambaları değiştirmesini söylememi söyledi. “Bunlar yüksek performanslı otomobiller, bazı Joe Schmo’ların o arabanın kaputunun altını kazıp arka lambaları değiştirmesini istemezsiniz. Bu arabalara bu şekilde davranılmıyor.”

Bana mantıklı geldi.

Böylece Siesta Key’e geri dönüyoruz, ama ertesi gün için hâlâ heyecanlıyız. Unutmayın, bu Joker’e zaten 107 bin dolar ödedim ve sahip olduğum tek şey bir satış faturası bile değil, araçta prim karşılığında satın aldığım garanti sigortası için imzalanmış bir sözleşme ve imzalı ancak yalnızca kısmen doldurulmuş bir tapu devri ve Tampa Auto Gallery’den adıma elektronik tapu transfer sayfası. Satış faturamın olmamasını tuhaf buldum ama Tony F. bana güvence verdi. Tapuyu kendi adıma devretmek için ihtiyacım olan her şeye sahiptim.

Henüz sahip olmadığım arabanın sigortasını yaptırmak için gereken evrakları kullanabildim. Ben de ertesi gün bunu yaptım, yağmur yağıyordu, bu yüzden hiçbir şey düşünmedim ama bunun yerine Tampa Otomobil Galerisi’ni aradım ve arabayı almak için bir saatlik yolculuğu yapıp yapamayacağımı sordum. “Hayır. Bugün yağmur yağıyor. Aptal olma. İnsanlar bu saçmalığı her zaman yapıyor ve ben de bunu önlemek için elimden gelen her şeyi yapıyorum ve onlar beni dinlemiyorlar. Yağmur yağıyor, yollar sular altında kalıyor. Bu aracın kontrolünü kaybetmenden ve Siesta Key’e geri dönerken ölmenden sorumlu olmak istemiyorum.”

Ertesi gün, “Bay Bennett (soyadım Fields, Bennett benim adım.) Dün size havanın yağmurlu olduğunu ve bu arabayı sürmenin güvensiz olduğunu ve ayrıca tamircimin arka lambaları değiştirmek için henüz arabaya ulaşamadığını söyledim, sizin değiştirilmesi konusunda o kadar kararlıydınız ki,” bu noktada tedirgin oldum… arabayı almak için geri göndermeyi teklif ettim. Ne oldu? FLORIDA’da yaz sonu….HER ÖĞLEDEN SONRA YAĞMUR YAĞAR! Hah!

“BAKTIĞIM ŞEYİ ANLA! BU TAM İŞTE!” “Ne!? Aldığım lanet arabayı mı istiyorum?!” “Bu arabaları satın alanlar, ONLARI KAPALI RÖMORKLARA YERLEŞTİRİYORLAR VE TESLİM ETTİRİYORLAR! Ne yaptığınızı bilmiyorsunuz. Bu yüzden bana para ödemiş olmanız sorun değil, arkanızı kollamak için. Araç hava şartlarına maruz kalırken yolda boyanın kırılmasını istemezsiniz.”

Umurumda olmadığı için geri zekalıymışım gibi davranıyordum ama arabamı istiyordum, arabamı satın almadan önce ellerimin ve dizlerimin üzerine çöküp altına baktığımda görebildiğim kadarıyla alt eteği hasarlıydı. Gerçekten bana yardım etmeye ve başımı daha fazla belaya sokmaya çalıştığını tahmin ettim.

“Bunu kendi yöntemimle yapmama izin verin Bay Bennett. Söz veriyorum, sizinle ilgileneceğim ve arabayı kullanırken harika bir deneyim yaşayacaksınız. Ancak zamanlamanın doğru olması gerekiyor. Koşulların mükemmel olması gerekiyor. İnsanlar bu arabaları satın alıyor ve ne yaptıklarının farkında değiller. Ben buyum. Onlara bu süreçte rehberlik etmek için buradayım. Tamam? Güvenin bana.”

Perşembe günüydü… Pazartesi günü parasını ödedim… hâlâ araba yok. Bu yüzden cuma günü, herifin beni tek başına arayıp bana bir haber verip vermeyeceğini görmek için akışına bıraktım. Telefon görüşmesi yok. Bu yüzden Cumartesi, Pazar, 1 hafta sonra gitmesine izin verdim: NADA, 1 hafta ve 1 gün sonra… şimdi öfkeliyim. “Lanet arabam nerede!?”

“Gerçek parası olan insanlar bu arabaları satın almazlar. Sen kimsin ve paran nereden geldi?” -TONY F.’İN DOĞRUDAN ALINTILARI

Telefonu kapattım ve avukatımı aradım, o da bana Pinelas County Florida’daki Şerif Ofisini uyarmamı tavsiye etti. “Gerçekten bu noktaya mı geliyor?” Avukatıma soruyorum. “Başka seçeneğin var mı? Bir hafta önce ona yüz bin dolar verdin. Bahanesi iki stop lambası ve yağmur. Bu saçmalık.”

“Bay Fields, Tony F. telefonumu arıyor!” Oto tamircim bana yüksek sesle fısıldadı. Otomobil tamircisinin telefon numaramı neden ve hatta nasıl aldığı konusunda kafam karıştı. Onunla gerçek zamanlı olarak telefonda konuşurken avukatıma neler olduğunu anlattım, “Bennett hemen tüm iletişimin kaydını tutmaya başlıyor. Bu yarım yamalak. Kuralların ötesinde değil. Hiç de profesyonel değil. Keşke bunu yapmasaydın ama bu senin paran.”

Bu yüzden Tampa Auto Gallery’nin sahibi Tony F. ile oto tamircim arasında avukatımla telefonda konuşurken dinlemeye çalışıyorum…” Evet, bunu Bay FIELDS’e açıklayacağım” diye çatlamaya başlıyorum çünkü oto tamircim sonunda onu adım konusunda düzeltiyor.

“Gerizekalı.” Detaycım bana gülümserken fısıldıyorum.

Avukatım ve ben üçüncü kez “Günlük tutun. Yazın. Beni bilgilendirin” diyerek imzayı atıyoruz.

“Teşekkür ederim Mike.”

Kapatıyoruz. Daha sonra otomobil tamircisi ve Tony F. konuşmalarını sonlandırıyorlar.

“Ne dedi?! Seni neden aradı?! Numaranı nasıl aldı?!” “Tamam, yani biz oradayken, araba yıkayan o perişan görünüşlü yaşlı adamı hatırlıyor musun?” “Evet…belirsizce…yağmurda araba mı yıkıyorsun?” “Evet… bu Tony’nin babası.” “Ne!? Tamam. Çok tuhaf ama ne olmuş?!” “Eh, sırf arabanın bakımını yapmak için Atlanta’dan gidip gelmek yerine, buraya taşınmaya karar vermem durumunda işlerimi hızlandırması için ona bir kartvizit verdim, böylece benim işe gidip gelme paramı ödemezsin, anlıyor musun?” “Bu umurumda değil. Bu araba bizim ortak hayalimiz kardeşim. Nerede olduğunu söyledi mi?” “Orada…” “Ah…Kay…..ne zaman burada olacak?” “Söylemedi.” “Ne!? Ne oluyor!?” “Biliyorum, değil mi? Çılgın.” “O zaman ne hakkında konuştunuz?!” “Bana nasıl bir insan olduğunu sordu?” “Ne!? GERÇEK NE!? Ne tür—-” “‘Ne tür bir insansın?’l “‘Ne tür bir insanım?’l “Evet” “NEDEN?!” “İş adamı olup olmadığınızı bilmek istedi. Sokaklara karşı soğukkanlı olup olmadığınızı ya da polise mi kaçacağınızı sordu.” “Sana bunu mu sordu?” “Evet aynı zamanda paranın nasıl olduğunu bilip bilmediğimi de bilmek istedi.” “Bu ibneyi yağ lekesi haline getireceğim. Bu çok komik! Ne dedin sen?!” “Bay Fields’ın işini tartışmıyorum. Bay Fields hakkında bir şeyler öğrenmek istiyorsanız ona kendi başınıza gitmeniz gerekiyor. Sanırım o sadece parasını ödediği arabayı istiyor. Biliyor musunuz? Bir haftadan fazla süre önce mi?” Gülmeye başladım, “Peki tepkisi ne oldu?” “‘Alamaz. Henüz değil’ dedi.” “Vay.” “Biliyorum, değil mi? Çılgın. Avukatın ne dedi?” “Günlük tutun. Polisi arayın.” “Yani henüz polisi aramayacağım. Tavsiyemi mi istiyorsun?” “Elbette.” “Sanırım otomobiller üzerinde nasıl çalışılacağını bilmiyor. Sanırım Lamborghini’nin ya da bazı egzotik spor otomobil tamircilerinin insafına kalmış durumda ve araba henüz tamir edilmemiş ve zaman kazanıyor.” “İKİDEN FAZLA ARKA LAMBA AMPULÜ mü?” “Ayrıca…ve bu sadece bir teori…eğer babası, uyuşturucu kullanmış, kemik dolu bir torbaya benzeyen bozuk bir adamsa… tahminimce bu arabaların sahibi değil.” “Bu ne anlama gelir?” “Bu bir cephe.” “Bir cephe mi?” “Aklamak için başkalarının parasıyla araba satın alıyor. Tampa büyük bir şehir. Mafyanın orada oldukça iyi bir varlığı var. Bizim geldiğimiz Atlanta gibi, ortalığı karıştırmak istemezsiniz ve ben bu işi hassas bir şekilde hallederim.” “Peki ne yapacağım?” “Tony’nin istediği ile senin istediğin arasında bir yerde, onu tutuklatmayacak bir cevap var ve sen de arabanı al. Sadece beklememiz gerekiyor. Ve sabırlı ol. Bırakın arka lambaları değiştirsin. Bizi arasın. Sonra gidip arabayı alırız.”

İKİ HAFTA SONRA

Bütün bu tavsiyeleri pencereden atıp avukatımı ararım. Şerif ofisini arıyorum. Mülkün güvenliğini sağlamak ve/veya işletme sahibini tutuklamak için benimle gelmelerinde hiçbir sakınca görmüyorlar. Ertesi gün şehirden ayrılmak zorundayım. Avukat bana tekrarlayamayacağım ve tekrarlamamam gereken bir şey tavsiye etti ama bu bende kiminle uğraştığımı ve parayı ya da arabayı bir daha görüp göremeyeceğimi ciddi anlamda sorgulamama neden oldu.

Her şeyden dolayı bunalıma girdim. Dünyayı patlatmak istemiyorum. Ya da kendimi öldürteceğim. İşime devam etmek için kuzeye, Atlanta ve Birmingham’a gitmeye karar verdim.

3 gün daha geçtikten sonra nihayet arabanın yüklenip eve teslim edildiğine dair bir telefon aldım. Tampa Otomobil Galerisi’nin sahibi Tony F.’den tek kelime çıkmıyor.

Böylece geldi. Şehir dışındayım… O sırada birkaç proje üzerinde çalışıyorum ve her şeyi bitirmek için acele ediyorum, detaycım orada, arabayı bırakan kapalı römorkla buluşmak için zamanında varıyor.

Bunu 9’ların Muhteşem çalışmasıyla detaylandırıyor. Gelip garajda görmek için gece boyunca araba kullanıyorum. Desteklendim. Gördüğüm şey bu…