STEM alanında kendi yolumu takip etmek için ailemin son derece kazançlı işini reddettiğim için büyük bir suçluluk ve utanç duyuyorum. Ben deli miyim?

Ben 22M’yim. Uzun lafın kısası. Babam son 6 yıldır büyük devlet sözleşmelerini garanti altına alan çok başarılı bir B2B üretim işi kurdu. Diplomamla neredeyse hiçbir ilgisi yok. O artık zengin. 2 erkek kardeşim de işine neredeyse tamamen entegre olmuş durumda ve muhtemelen onun mirasını eninde sonunda sürdürecekler. Bunun bir parçası olmak istemeyen tek kişi benim. Daha önce beni mecbur bıraktığında onunla çalışmıştım ve bundan nefret ediyordum. Daha önce başarılı olmamıştı ve ben STEM (donanım/sistem mühendisliği) konusunda kendi müfredatım üzerinde sakin bir şekilde çalışıyordum ve kısa süre önce yurt dışında bir araştırma fırsatı yakaladım. Yaptığım işi gerçekten seviyorum ve bilimi seviyorum.

Ancak artık kronik bir utanç duygusu hissediyorum ve yersiz hissediyorum. Toplum muhtemelen bana minnettar olmam gerektiğini ve babam için çalışarak rahat bir hayat yaşamam gerektiğini söylüyor. Ama bana göre bu, yıllarca kimliğimden vazgeçmek gibi geliyor. Ben çok asi bir bireyim. Gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum.