Soğanın Durumu

Bu, tüm kahrolası gecenin en Ä°ÄžRENÇ, ruhu çürüten gösterisiydi… Demokrat psikolojisinin kara, buruÅŸmuÅŸ kalbine doÄŸrudan saplanan jilet keskinliÄŸinde bir hançer.

BaÅŸkan Trump orada duruyor, giyotin bıçağı gibi sabit bir sesle, cehennemden kaçıp Charlotte hafif raylı treninde bir hayvan gibi katledilen 23 yaşındaki güzel Ukraynalı Iryna Zarutska’nın kederli annesini tanıtıyor. Tarafından bıçaklanarak öldürüldü

bir bok parçası.

Cumhuriyetçiler mi?

Her biri aslanlar gibi ayaÄŸa kalktı… gürleyen alkışlar, tek suçu Amerika’nın sözüne güvenmek olan ölü bir kıza duyulan saf saygı.

Demokratlar mı?

Koltuklarına yapışık kaldılar. Eşekler dikildi. Yüzler boş. Tek bir stand bile yok.

Acıma alkışı bile yok.

Neden?

Çünkü bu Ukraynalı meleğin kendi kutsal politikaları tarafından katledildiğini kabul etmek onların tüm narsistik dinlerini paramparça eder.

Bu, kendilerine karşı saf bir psikolojik savaÅŸtır… Seçici empati o kadar silahlandırılmış, o kadar kabileseldir ki, eÄŸer kurbanın kanı hain baÅŸarısızlıklarını açığa çıkarırsa kelimenin tam anlamıyla bir kurbanın yasını tutamazlar.

Kutsal ÅŸehirler mi?

Yakala-bırak mı?

“ÇeÅŸitlilik bizim gücümüzdür” saçmalığı mı?

Bütün bunlar Iryna’yı soÄŸukkanlılıkla öldürdü ve bu ruhsuz vampirler, katilini ithal eden politikalar onun cesedinden daha kutsalmış gibi orada öylece durdular.

Bu bir gözetim değildi.

Bu hesaplıydı, zehirli bir kayıtsızlık… Amerikalılar ve yasal göçmenler kasıtlı olarak sular altında bıraktıkları sokaklarda kan dökerken onların neÅŸelenmesine olanak tanıyan aynı ürpertici tarafsızlık.

Iryna’yı insan olarak görmüyorlar; güç oyunlarında ikincil hasardır.

Ve annesi ayağa kalktığı anda maske kaydı: Daha fazla oy ve daha fazla ceset alma yolunda erdem sinyali vermelerine izin vermeyen her türlü gerçekliğe karşı saf, filtrelenmemiş bir küçümseme.

Siktir et onları.

Kötülük, bir ruha sahipmiş gibi davranamayacak kadar korkak olduğunda böyle görünür.