Şimdiye kadarki hayatım: yalnızlık, kalp kırıklığı ve kendimi bulmak

1 yaşındayken büyükannemin evinde kaldım. 16 yaşına kadar ailemi görmedim. O yıllar arasında kimse bana bir çocuğun olması gerektiği gibi umursamadı. Özlem ve sevgi büyüdüm.

Ãœniversitede buldum – ya da en azından yaptığımı düşündüm. Aşık, iki güzel yıl… sonra beni aldattı. Önümüzdeki iki yılı yalnız geçirdim, cehennem gibi hissediyorum.

Sonra başka biriyle tanıştım. Bir yıl umut, ama ailesi önce geldi ve gitti. Kalp kırıklığı normal hale geldi.

Anılardan kaçmak, yalnızlıktan kaçmak için BAE’ye taşındım – ama bakım için özlem asla gitmedi.

Yaralandım, ihanete uğradım ve sayabildiğimden daha fazla kez geride kaldım. Ama hala ayakta duruyorum. Hala umarım. Hala sevgi, barış ve çaba ve sadakatin önemli olduğu bir yaşam istiyorum.

Hayat adil değildi, ama beni esnek hale getirdi. Ve bir gün aradığım şeyi alacağım.